Επειδή λατρεύω την μαγειρική και ψάχνω συνέχεια συνταγές που θα εντυπωσιάσουν τον ουρανίσκο μου αλλά να είναι και εύκολες, μια μέρα που googlara ανάκαλυψα το blog της Αστερολίλας. Το συγκεκριμένο blog έχει συνταγές για όλα τα γούστα και με φωτογραφίες που σίγουρα θα βοηθήσουν κάποιον αρχάριο.
Την συνταγή με φιογκάκια, σπανάκι και λουλουδάκια ζαμπόν στην αρχή τη κοίταξα με επιφύλαξη, μου άρεσαν τα χρώματα του πιάτου και η σύνθεση αλλά απο γεύση τι γίνεται? Έτσι την έφτιαξα χτες και μπορώ να πω ότι είναι επισήμως η αγαπημένη μου συνταγή με ζυμαρικά! Την συνδύασα με ροζε κρασί και ήταν το κάτι άλλο!
Θα την ξαναφτιάξω στο επόμενο τραπέζι που θα κάνω στους φίλους μου και είμαι σίγουρη ότι θα ενθουσιαστούν και αυτοί όπως εγώ!
Για να δείτε πως μπορείτε και εσείς να φτιάξετε αυτήν την συνταγή επισκεφτείτε το παρακάτω λινκ:
Φιογκάκια με σπανάκι
Πέμπτη, 04 Φεβρουαρίου 2010
Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010
Αυτό διαβάζεται με μια ανάσα.
Κι αν είν' τ' αστέρια σου πεσμένα στη γη και οι νύχτες σου εκλιπαρούν την αυγή κι όλα όσα αγάπησες μια σκάρτη ζαριά κι ο μόνος φίλος που έχεις η μοναξιά Εγώ σε θέλω ναι σε θέλω σε θέλω Με σκισμένα πανιά Με κομμένα φτερά εγώ σε θέλω Κι αν όλοι γύρω σου φτιαχτήκαν κι εσύ Ψάχνεις στην έρημο για κάποιο νησί Χωρίς πυξίδα στο πουθενά Πάνω που κέρδιζες χαμένος ξανά Εγώ σε θέλω ναι σε θέλω σε θέλω Με σκισμένα πανιά Με κομμένα φτερά εγώ σε θέλω Κι αν τα τραγούδια σου κατάπιε η σιωπή Και βρήκες του έρωτα την πόρτα κλειστή Μ' ένα αποτσίγαρο μαύρα γυαλιά Θεός και δαίμονας και μόνος ξανά Εγώ σε θέλω ναι σε θέλω σε θέλω Με σκισμένα πανιά Με κομμένα φτερά εγώ σε θέλω Κι αν σου τελειώσαν οι ευχές και τα θα Κι ο δρόμος σ' έβγαλε στο δρόμο ξανά Κι άμα δε βρίσκεις ούτε λέξη να πεις Κι ούτε ένα όνειρο για να πιαστείς Εγώ σε θέλω ναι σε θέλω σε θέλω Με σκισμένα πανιά Με κομμένα φτερά εγώ σε θέλω Σε θέλω σε θέλω ...
Αυτό διαβάζεται με μια ανάσα.
Αυτό διαβάζεται με μια ανάσα.
Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009
Στα Άδυτα του Βασιλείου
Μόλις τελείωσα το βιβλίο αυτοβιογραφία της Κάρμεν Μπιν Λάντεν, της νύφης του Οσάμα Μπιν Λάντεν απο τις εκδόσεις Μίνωας.
Ο τρόπος γραφής της συγγραφέως είναι προσιτός αλλά τα όσα (περι)γράφει είναι πικρά και για τους περισσότερους Δυτικούς ακατανόητα. Το βιβλίο μιλάει για την αληθινή και την ψεύτικη ελευθερία, για την αξία της γυναίκας ως αντικείμενο μέσα στο σπίτι και βέβαια τον ρόλο της ως μάνα ενός γιού.
Η συγγραφέας έζησε πολλά χρόνια εκεί και καθώς μεγάλωναν οι κόρες της, οι ανυσηχίες της για αυτές αυξανόταν συνέχεια. Στον άντρα της φαινόταν λογικό να κάνουν κλειτοριδεκτομή στα κορίτσια, ένα τόσο δα κοψιματάκι ήταν άλλωστε κατά τα λεγόμενα του, ενώ στην ίδια προκαλούσε πόνο η ιδέα και μόνο. Τα κορίτσια στο σχολείο μάθαιναν να μισούν τους Εβραίους και να θεωρούν τον χορό αμαρτία. Όποιος είναι αλλόθρησκος θα καεί στην κόλαση, ενώ οι άχρωμες, άφωνες, αόρατες γυναίκες τους, ζουν στην ίδια την κόλαση.
Διαφορετικοί κόσμοι, διαφορετικές αντιλήψεις αλλά όπου τους συμφέρει. Όταν πήγαν στην Αμερική τα αδέρφια του άντρα της Κάρμεν, ντυνόντουσαν μοντέρνα, είχαν χαλαρώσει και ο ένας απο αυτούς ήταν μεγάλος παίχτης με τις γυναίκες. Έμοιαζαν με Αφρο-Αμερικανούς.
Μια χώρα που ενώ είναι πλούσια οικονομικά, ζει στον χειρότερο Μεσσαίωνα. Οι πλούσιοι είχαν δικαίωμα να κάνουν ομοφυλοφιλικά πάρτι, σε στυλ ο κόσμος το 'χει τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι, αλλά τους φτωχούς τους μαστιγώνουν/ σκοτώνουν επειδή έχουν προτίμηση στο ίδιο φύλο.
Η ελευθερία είναι κάτι αυτονόητο και δεν μου έκανε εντύπωση που σε αυτά τα μέρη δεν υπάρχει. Ούτε με ενόχλησε ο θρησκευτικός φανατισμός, αυτό γίνεται παντού. Δεν ξέρω τι με λύπησε αλλά μου άφησε μια πικρία αυτό το βιβλίο.
Ο τρόπος γραφής της συγγραφέως είναι προσιτός αλλά τα όσα (περι)γράφει είναι πικρά και για τους περισσότερους Δυτικούς ακατανόητα. Το βιβλίο μιλάει για την αληθινή και την ψεύτικη ελευθερία, για την αξία της γυναίκας ως αντικείμενο μέσα στο σπίτι και βέβαια τον ρόλο της ως μάνα ενός γιού.
Η συγγραφέας έζησε πολλά χρόνια εκεί και καθώς μεγάλωναν οι κόρες της, οι ανυσηχίες της για αυτές αυξανόταν συνέχεια. Στον άντρα της φαινόταν λογικό να κάνουν κλειτοριδεκτομή στα κορίτσια, ένα τόσο δα κοψιματάκι ήταν άλλωστε κατά τα λεγόμενα του, ενώ στην ίδια προκαλούσε πόνο η ιδέα και μόνο. Τα κορίτσια στο σχολείο μάθαιναν να μισούν τους Εβραίους και να θεωρούν τον χορό αμαρτία. Όποιος είναι αλλόθρησκος θα καεί στην κόλαση, ενώ οι άχρωμες, άφωνες, αόρατες γυναίκες τους, ζουν στην ίδια την κόλαση.
Διαφορετικοί κόσμοι, διαφορετικές αντιλήψεις αλλά όπου τους συμφέρει. Όταν πήγαν στην Αμερική τα αδέρφια του άντρα της Κάρμεν, ντυνόντουσαν μοντέρνα, είχαν χαλαρώσει και ο ένας απο αυτούς ήταν μεγάλος παίχτης με τις γυναίκες. Έμοιαζαν με Αφρο-Αμερικανούς.
Μια χώρα που ενώ είναι πλούσια οικονομικά, ζει στον χειρότερο Μεσσαίωνα. Οι πλούσιοι είχαν δικαίωμα να κάνουν ομοφυλοφιλικά πάρτι, σε στυλ ο κόσμος το 'χει τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι, αλλά τους φτωχούς τους μαστιγώνουν/ σκοτώνουν επειδή έχουν προτίμηση στο ίδιο φύλο.
Η ελευθερία είναι κάτι αυτονόητο και δεν μου έκανε εντύπωση που σε αυτά τα μέρη δεν υπάρχει. Ούτε με ενόχλησε ο θρησκευτικός φανατισμός, αυτό γίνεται παντού. Δεν ξέρω τι με λύπησε αλλά μου άφησε μια πικρία αυτό το βιβλίο.
Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2009
Τα εγκαταλελειμένα του 'Αλεξάνδρα'
Υπάρχει ανάγκη σε ρούχα για μωρά που έχουν εγκαταλειφθεί στο νοσοκομείο Αλεξάνδρας.
Τα 8 μωράκια ηλικίας 1-12 μηνών που δυστυχώς οι γονείς τους έχουν εγκαταλείψει στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρας χρειάζονται ρουχαλάκια, πετσετούλες, σαλιάρες και κουβερτούλες για να ζεσταθούν. Προφανώς δεν έχει μεριμνήσει κανείς γι' αυτά τα 8 αγγελούδια εκτός από τις νοσηλεύτριες που κάνουν ό, τι μπορούν...
Εν όψει λοιπόν των Χριστουγέννων ας κάνουμε όλοι μία καλή πράξη γι' αυτά τα μωρά και ας τους προσφέρουμε το ελάχιστο πουμπορούμε με όλη μας την αγάπη. Τα ρουχαλάκια μπορούμε να τα πάμε στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρας, στο κεντρικό κτίριο, 1ος όροφος στη νοσηλευτική υπηρεσία για τα εγκαταλελειμμένα μωρά. Εκείνα ήδη μας το ανταποδίδουν με το πιο γλυκό χαμόγελό τους!
Πληροφοριες: Νοσοκομειο "Αλεξανδρα"
Βασ. Σοφίας 80
Τ.Κ 115 28
Τηλεφωνικό Κέντρο: 213-2162000,210-3381100
Aριθμος μωρων: 8 (3 κοριτσακια και 5 αγορακια)
Hλικιες: 1-4 μηνων και 1 ετους
Αναγκαια: πετσετουλες, σαλιαρες, κουβερτες και ρουχαλακια (για τις ηλικιες αυτες μονο) και οποιος θελει παιχνιδακια.
Οσοι μπορουν και θελουν ας χρησιμοποιησουν το συγκεκριμενο κειμενο για να ενημερωσουν ολους οσους μπορουν και θελουν να προσφερουν εστω και μια κουβερτουλα ή ενα φορμακι.
Και όχι μόνο επειδή είναι μέρες Χριστουγέννων, όχι, αυτό είναι ωχαδερφιστικό. Ας το κάνουμε γιατί νοιαζόμαστε.
Τα 8 μωράκια ηλικίας 1-12 μηνών που δυστυχώς οι γονείς τους έχουν εγκαταλείψει στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρας χρειάζονται ρουχαλάκια, πετσετούλες, σαλιάρες και κουβερτούλες για να ζεσταθούν. Προφανώς δεν έχει μεριμνήσει κανείς γι' αυτά τα 8 αγγελούδια εκτός από τις νοσηλεύτριες που κάνουν ό, τι μπορούν...
Εν όψει λοιπόν των Χριστουγέννων ας κάνουμε όλοι μία καλή πράξη γι' αυτά τα μωρά και ας τους προσφέρουμε το ελάχιστο πουμπορούμε με όλη μας την αγάπη. Τα ρουχαλάκια μπορούμε να τα πάμε στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρας, στο κεντρικό κτίριο, 1ος όροφος στη νοσηλευτική υπηρεσία για τα εγκαταλελειμμένα μωρά. Εκείνα ήδη μας το ανταποδίδουν με το πιο γλυκό χαμόγελό τους!
Πληροφοριες: Νοσοκομειο "Αλεξανδρα"
Βασ. Σοφίας 80
Τ.Κ 115 28
Τηλεφωνικό Κέντρο: 213-2162000,210-3381100
Aριθμος μωρων: 8 (3 κοριτσακια και 5 αγορακια)
Hλικιες: 1-4 μηνων και 1 ετους
Αναγκαια: πετσετουλες, σαλιαρες, κουβερτες και ρουχαλακια (για τις ηλικιες αυτες μονο) και οποιος θελει παιχνιδακια.
Οσοι μπορουν και θελουν ας χρησιμοποιησουν το συγκεκριμενο κειμενο για να ενημερωσουν ολους οσους μπορουν και θελουν να προσφερουν εστω και μια κουβερτουλα ή ενα φορμακι.
Και όχι μόνο επειδή είναι μέρες Χριστουγέννων, όχι, αυτό είναι ωχαδερφιστικό. Ας το κάνουμε γιατί νοιαζόμαστε.
Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2009
Πέμπτη, 03 Δεκεμβρίου 2009
Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009
Προσεχώς στους κινηματογράφους: Speed 4
Την προηγούμενη εβδομάδα είχα τα γενέθλια μου. Η ζωή μου επιφύλλασε μια έκπληξη η οποία με ταλαιπωρεί ακόμα. Η μηχανή του αυτοκινήτου μου δεν έπαιρνε μπροστά, παρά μόνο όταν πάταγα το γκάζι και άναβα την μηχανή ταυτόχρονα. Είχε χάλασει μια βαλβίδα στον εγκέφαλο του αμαξιού και μου έμεναν δύο επιλογές. Ή να φωνάξω την οδική βοήθεια (ακίνδυνο) ή να το πάω στο συνεργείο που κάνω το service (λίγο επικίνδυνο).
Το καλό ότι εκείνη την ώρα έφευγα απο την δουλειά, οπότε είχα χρόνο για να καλέσω την οδική βοήθεια. Το κακό είναι ότι είμαι αρκετά ξεροκέφαλη για να κάνω κάτι τέτοιο.
Καθώς οδηγούσα λοιπόν, διαπίστωσα τα εξής: Έπρεπε να κινούμαι με ταχύτητα πάνω απο 60 χιλιόμετρα την ώρα γιατί αλλιώς έσβυνε η μηχανή. Και επίσης δεν είχα φρένα. Ένιωσα σαν την Sandra Bullock στην ταινία "Speed".
Για άλλη μια φορά, η τύχη μου προνόησε και στα 20 χιλιόμετρα διαδρομής συνάντησα μόνο 2 κόκκινα φανάρια. Πάντως έφτασα σωματικά καλά. Η πνευματική μου υγεία είναι που έχει βαρέσει κόκκινο γιατί προέκυψαν και άλλα προβλήματα και θλίβομαι γιατί είναι αμάξι που έχει κάνει μόνο πενήντα χιλιάδες χιλιόμετρα.
Θα δούμε.
Το καλό ότι εκείνη την ώρα έφευγα απο την δουλειά, οπότε είχα χρόνο για να καλέσω την οδική βοήθεια. Το κακό είναι ότι είμαι αρκετά ξεροκέφαλη για να κάνω κάτι τέτοιο.
Καθώς οδηγούσα λοιπόν, διαπίστωσα τα εξής: Έπρεπε να κινούμαι με ταχύτητα πάνω απο 60 χιλιόμετρα την ώρα γιατί αλλιώς έσβυνε η μηχανή. Και επίσης δεν είχα φρένα. Ένιωσα σαν την Sandra Bullock στην ταινία "Speed".
Για άλλη μια φορά, η τύχη μου προνόησε και στα 20 χιλιόμετρα διαδρομής συνάντησα μόνο 2 κόκκινα φανάρια. Πάντως έφτασα σωματικά καλά. Η πνευματική μου υγεία είναι που έχει βαρέσει κόκκινο γιατί προέκυψαν και άλλα προβλήματα και θλίβομαι γιατί είναι αμάξι που έχει κάνει μόνο πενήντα χιλιάδες χιλιόμετρα.
Θα δούμε.
Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009
Cake
Πριν καιρό, είχα πάει σε ένα μαγαζί κινητής τηλεφωνίας για να αλλάξω παροχέα στο σταθερό τηλέφωνο. Βρήκα μια φοβερή προσφορά για σταθερό - ίντερνετ - κινητά, η οποία είναι αρκετά οικονομική για την τσέπη μου που πάσχει τελευταία.
Αντιμετώπισα πολλά προβλήματα με το ίντερνετ, μιας και σταθερό είχα μετά απο μια εβδομάδα. Τους έπαιρνα τηλέφωνο για να τους ρωτήσω πότε θα έχω ίντερνετ, την μία μου έλεγαν ότι πρωοθείτε, την άλλη ότι δεν έχω αλλάξει σύνδεση, η μια δικαιολογία μετά την άλλη. Τα δύο παιδιά που δουλεύουν στο μαγαζί που αγόρασα την σύνδεση, είναι γνωστοί μου και με γαιδουρινή υπομονή. Όποτε δεν έβγαζα άκρη με την εταιρεία, τηλεφωνούσα σε αυτούς και οι άμοιροι ή άκουγαν την γκρίνια μου/ φωνές/ βρισιές ή έκαναν ότι μπορούσαν για να με ηρεμήσουν.
Μετά απο δύο μήνες, ναι πέρασε τόσο μεγάλο διάστημα, απέκτησα επιτέλους το πολυπόθητο ίντερνετ! Έλα όμως που το modem ήταν ελλατωματικό και έπρεπε να το επιστρέψω...Και να έρθει ο κούριερ να το παραλάβει και ξανά τηλέφωνα και ο κούριερ δεν εμφανιζόταν πουθενά...Και τα παιδιά απο το μαγαζί μου έδωσαν ένα δικό τους, κλειστό μέσα στο κουτί για να κάνω την δουλειά μου.
Όλον αυτόν τον καιρό, άσχετα αν χρησιμοποιούσα το ίντερνετ ή όχι, χρεωνόμουνα την σύνδεση ίντερνετ. Τα παιδιά στο μαγαζί, μου είπαν ότι θα μου χαρίσουν αυτόν τον έναν μήνα που θα πλήρωνα κερατιάτικα ίντερνετ ΧΩΡΙΣ να το έχω χρησιμοποιήσει. Μετά απ' όλα αυτά και την ταλαιπωρία που τραβήξαμε, αποφάσισα να τους φτιάξω ραβανί - κεϊκ, μια πολύ πετυχημένη συνταγή μου.
Καθώς έφτιαχνα το κεϊκ, σκεφτόμουν όμορφα, θετικά για αυτά τα δύο παιδιά και ευχήθηκα μέσα απο την ψυχή μου να αποκτήσουν υγεία και ότι επιθυμεί η καρδούλα τους. Όταν ψήθηκε το κεϊκ, το αφαίρεσα απο την ορθογώνια φόρμα και αποφάσισα να το κόψω στην μέση, ώστε να πάρει ο καθένας του απο ένα κομμάτι.
Και ιδού το αποτέλεσμα...
Ίσως να μην φαίνεται πολύ καλά, αλλά σ' όλο το μήκος του κεϊκ, έχει σχηματιστεί μια καρδιά. Και απο τις δύο πλευρές. :-)
Αντιμετώπισα πολλά προβλήματα με το ίντερνετ, μιας και σταθερό είχα μετά απο μια εβδομάδα. Τους έπαιρνα τηλέφωνο για να τους ρωτήσω πότε θα έχω ίντερνετ, την μία μου έλεγαν ότι πρωοθείτε, την άλλη ότι δεν έχω αλλάξει σύνδεση, η μια δικαιολογία μετά την άλλη. Τα δύο παιδιά που δουλεύουν στο μαγαζί που αγόρασα την σύνδεση, είναι γνωστοί μου και με γαιδουρινή υπομονή. Όποτε δεν έβγαζα άκρη με την εταιρεία, τηλεφωνούσα σε αυτούς και οι άμοιροι ή άκουγαν την γκρίνια μου/ φωνές/ βρισιές ή έκαναν ότι μπορούσαν για να με ηρεμήσουν.
Μετά απο δύο μήνες, ναι πέρασε τόσο μεγάλο διάστημα, απέκτησα επιτέλους το πολυπόθητο ίντερνετ! Έλα όμως που το modem ήταν ελλατωματικό και έπρεπε να το επιστρέψω...Και να έρθει ο κούριερ να το παραλάβει και ξανά τηλέφωνα και ο κούριερ δεν εμφανιζόταν πουθενά...Και τα παιδιά απο το μαγαζί μου έδωσαν ένα δικό τους, κλειστό μέσα στο κουτί για να κάνω την δουλειά μου.
Όλον αυτόν τον καιρό, άσχετα αν χρησιμοποιούσα το ίντερνετ ή όχι, χρεωνόμουνα την σύνδεση ίντερνετ. Τα παιδιά στο μαγαζί, μου είπαν ότι θα μου χαρίσουν αυτόν τον έναν μήνα που θα πλήρωνα κερατιάτικα ίντερνετ ΧΩΡΙΣ να το έχω χρησιμοποιήσει. Μετά απ' όλα αυτά και την ταλαιπωρία που τραβήξαμε, αποφάσισα να τους φτιάξω ραβανί - κεϊκ, μια πολύ πετυχημένη συνταγή μου.
Καθώς έφτιαχνα το κεϊκ, σκεφτόμουν όμορφα, θετικά για αυτά τα δύο παιδιά και ευχήθηκα μέσα απο την ψυχή μου να αποκτήσουν υγεία και ότι επιθυμεί η καρδούλα τους. Όταν ψήθηκε το κεϊκ, το αφαίρεσα απο την ορθογώνια φόρμα και αποφάσισα να το κόψω στην μέση, ώστε να πάρει ο καθένας του απο ένα κομμάτι.
Και ιδού το αποτέλεσμα...
Ίσως να μην φαίνεται πολύ καλά, αλλά σ' όλο το μήκος του κεϊκ, έχει σχηματιστεί μια καρδιά. Και απο τις δύο πλευρές. :-)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
