tag:blogger.com,1999:blog-35816688606105597762011-09-10T05:08:26.813-07:00Tα οράματα του χάους διαφέρουν απο αυτά της τάξης.Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.comBlogger431100tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-46406785181127194292011-09-02T12:27:00.001-07:002011-09-02T12:31:06.792-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-AoiOjBd6xNY/TmEtbRpxizI/AAAAAAAAA5k/JuF3VOMH0WQ/s1600/face-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="231" src="http://4.bp.blogspot.com/-AoiOjBd6xNY/TmEtbRpxizI/AAAAAAAAA5k/JuF3VOMH0WQ/s320/face-2.jpg" width="320" /></a></div><br />Σαν άνθρωποι που είμαστε αναπτύσσουμε κοινωνικές σχέσεις και επαφές με διαφόρων λογής ανθρώπους. Καλούς, κακούς, άσχημους,&nbsp; αλήτες, προστατευτικούς, κτλ, κτλ. Όλοι είχαμε φίλους ή συντρόφους που μας εκμεταλλεύτηκαν, μας πόνεσαν, μας έκαναν να χάσουμε τον ύπνο μας.<br /><br />Ας μεταπηδήσουμε σε ένα τέτοιο τραύμα, στην στιγμή που ο πόνος έχει φύγει, έτσι νομίζουμε, ΧΑ, και σκεφτόμαστε την επόμενη κίνηση ίσως εκδίκηση μας. Εκείνη την περιόδο ίσως ένα δάκρυ κυλήσει απο το μάτι μας αλλά εμείς νιώθουμε άτρωτοι και δυνατοί, νιώθουμε ότι αυτό το άτομο πρέπει να πάρει μια δόση απο το φάρμακο του. Πως θα γίνει όμως?<br /><br />Θα ξαναγίνουμε φίλοι και την στιγμή που ο άλλος είναι στον γκρεμό θα τον σπρώξουμε να πάει στον πάτο?<br /><br />Θα το παίξουμε ευαίσθητοι εραστές, θα αφήσουμε τον άλλον να μας ερωτευτεί και την κρίσιμη στιγμή θα τον παρατήσουμε όπως έκανε αυτός?<br /><br />Ή ακόμα χειρότερα στον επόμενο που θα θελήσει να γίνεις φίλος ή σύντροφος θα δαγκώσουμε το χέρι, πόδι, κεφάλι προτού προλάβει ο άνθρωπος να μιλήσει? Γιατί αν μας αρέσει φωτιά στα μπατζάκια μας! Πως θα εμπιστευτούμε ξανά αφού όλοι μόνο να παίρνουν γνωρίζουν?<br /><br />Το γεγονός ότι σου φέρθηκε άσχημα δεν σημαίνει ότι πρέπει να αφήσεις τον πληγωμένο σου εαυτό να έχει τον έλεγχο.<br /><br />Όσο και να μην το παραδέχεσαι είσαι ακόμα πληγωμένος και φοβισμένος.( Δεν θα το πω όμως πουθενά, το υπόσχομαι.) Η πρόταση μου είναι η εξής: Ψάξε βαθιά σε εσένα, βγάλε το μαχαίρι απο την πληγή, περιποιήσου το, γιατρέψε το και βάλε πιο ισχυρές άμυνες. Όλο αυτό που συνέβη, συνέβη σαν μάθημα. Για να γίνεις πιο σκληρός, για να μην είσαι το μόνιμο θύμα.<br /><br />Πάρε 50, δώσε 50. Αυτή είναι η σωστή αναλογία. Μα εγώ είμαι αλτρουιστής θα πεταχτεί κάποιο και θα πει. Είπα εγώ να μην είσαι?&nbsp; Ο αλτρουισμός χρειάζεται αλλά πρώτα στάθμισε προσεκτικά τα δικά σου ζητήματα και μετά βοήθησε. (Αθάνατο Ι-τσινγκ!)<br /><br />ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ. Ναι ανταλλαγή.<br /><br />Όλες οι σχέσεις βασίζονται σε αυτή την έννοια. Δίνεις συναισθήματα, παίρνεις συναισθήματα. Δίνεις χρήματα, παίρνεις βενζίνη. Που το κακό σε αυτό? Όσο για τους αιώνια - εγώ θέλω να είναι o άλλος καλά και για μένα χέστηκα, I got bad news for you φιλαράκι. Χρειάζεσαι "καύσιμα" όπως φαγητό, νερό και τουαλέτα.<br /><br />"Kαυ...καύσιμα"? Ναι, καυ-καύσιμα. Να προσφέρεις αυτό που έχεις και θες και να μην μένει κενό,<br />να συμπληρώνεται κάθε φορά που φεύγει κάτι. Σαν ένα κουτί με σοκολάτακια που τρως καθημερινά 2 και κάθε βράδυ έρχεται κάποιος και στο ξαναγεμίζει. Καμιά φορά με παραπάνω. Δέξου και το παραπάνω, κακό δεν κάνει. Αλλά όχι να γίνει συνήθεια και να γίνεις αυτό που κατηγορούσες...<br /><br />Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια, φτιάξε lemon pie. Αν δεν γνωρίζεις ζαχαροπλαστική, στείλτα πίσω με κούριερ. Αν δεν σου αρέσει ούτε αυτό, χρησιμοποίησε την φαντασία σου. Νοήμων ον είσαι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-4640678518112719429?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-9160971262068617692011-06-08T11:26:00.000-07:002011-06-08T11:26:25.367-07:00<a href="http://elliniki-parakmi.blogspot.com/2011/06/blog-post_23.html?spref=bl">Ελληνική Πραγματικότητα: Κορίτσια Στην Αντίσταση</a>: "Αθήνα 1929 Η φωτογράφος Nelly's (Έλλη Σουγιουλτζόγλου Σεραϊδάρη) προκαλεί σκάνδαλο στην συντηρητική κοινωνία της εποχής αλλά και στο..."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-916097126206861769?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-39572089050946647322011-05-03T09:43:00.000-07:002011-06-08T11:30:33.411-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><img border="0" height="438" src="http://2.bp.blogspot.com/-seUvytLZPEQ/Te-_uBZvdaI/AAAAAAAAAtc/VP3dEjbygX0/s640/goddess95.jpg" width="640" /></div><br /><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;">Είν οι γυναίκες π'αγαπούμε σαν τα ρόδια<br />έρχονται και μας βρίσκουνε<br />τις νύχτες<br />όταν βρέχη<br />με τους μαστούς τους καταργούν την μοναξιά μας<br />μεσ' στα μαλιά μας εισχωρούν βαθιά<br />και τα κοσμούνε<br />σα δάκρυα<br />σαν ακρογιάλια φωτεινά<br />σα ρόδια<br /><br />είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε κύκνοι<br />τα πάρκα τους <br />ζούν μόνο μέσα στην καρδιά μας<br />είν' τα φτερά τους<br />τα φτερά αγγέλων<br /><a name='more'></a><br />τ'αγάλματα τους είναι το κορμί μαςοι ωραίες δενδροστοιχείες είν' αυτές οι ίδιες<br />όρθες στην άκρια των ελαφρών ποδιών<br />τους<br />μας πλησιάζουν<br />κι' είναι σαν να μας φιλούν <br />στα μάτια <br />κύκνοι <br /><br />είν οι γυναίκες π' αγαπούμε λίμνες <br />στους καλαμιώνες τους <br />τα φλογερά τα χίλια μας σφυρίζουν<br />τα ωραία πουλιά μας κολυμπούνε στα νερά τους<br />κι' ύστερα<br />σαν πετούν <br />τα καθρεφτίζουν <br />- υπερίφανα ως είν -<br />κι είναι στις όχθες τους οι λευκές λύρες<br />που η μουσική τους πνήγει μέσα μας <br />τις πίκρες <br />κι' ως πλημμυρούν το είναι μας<br />χαρα<br />γαλήνη<br />είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε <br />λίμνες<br /><br />είν οι γυναίκες π'αγαπούμε σαν σημαίες<br />στου πόθου τους ανέμους κυματίζουν<br />τα μακρυά μαλιά τους λάμπουνε<br />τις νύχτες<br />μες στις θερμές παλάμες τους κρατούνε<br />τη ζωή μας<br />είν οι απαλές κοιλίες τους <br />ο ουράνιος θόλος <br />είναι οι πόρτες μας<br />τα παραθύρια μας<br />οι στόλοι<br />τ'άστρα μας συνεχώς ζούνε κοντα τους <br />τα χρώματα τους είναι<br />τα λόγια της αγάπης<br />τα χείλη τους<br />είναι ο<br />ήλιος το φεγγάρι<br />και το πανί τους είν το μόνο σάβανο που μας αρμόζει<br />είν οι γυναίκες π' αγαπούμε σημαίες<br /><br />είν οι γυναίκες π'αγαπούμε δάση<br />το κάθε δέντρο τους είν και ένα μήνυμα του πάθους<br />σαν μες' σ'αυτά τα δάση <br />μας πλανέψουνε<br />τα βήματα μας<br />και χαθούμε<br />τότες ειν<br />ακριβώς <br />που βρίσκουμε τον ευατόνε μας <br />και ζούμε<br />και όσο απο μακρυά ακούμε ν'αρχωνται οι μπορες<br />η και μας φέρνει<br />ο άνεμος<br />τις μουσικές και τους θορύβους<br />της γιορτής<br />η τις φλογερές του κινδύνου <br />τίποτα -φυσικά- δεν μπορεί πια να μας φοβίση<br />ως οι πυκνές φυλλωσίες<br />ασφαλός μας προστατεύουν<br />μια που οι γυναίκες που αγαπούμε είναι σα δάση<br /><br />είν οι γυναίκες π'αγαπούμε σαν λιμάνια<br />(μόνος σκοπός<br />προορισμός<br />των ωραίων καραβιών μας)<br />τα μάτια τους <br />ειν οι κυμματοθραύστες<br />οι ώμοι τους είν ο σηματοφόρος<br />της χαράς<br />οι μηροί τους <br />σειρά αμφορείς στις προκυμαίες <br />τα πόδια τους<br />οι στοργικοί <br />μας<br />φάροι<br />- οι νοσταλγοί τις ονομάζουν Κατερίνα -<br />είναι τα κύμματα τους<br />οι υπέροχες θωπείες<br />οι Σειρήνες τους δεν μας γελούν<br />μόνε<br />μας<br />δείχνουνε το δρόμο<br />- φιλικές -<br />προς τα λιμάνια: οι γυναίκες π' αγαπούμε <br /><br />έχουνε οι γυναίκες π' αγαπούμε θεία την ουσία<br />κι' όταν σφιχτά στην αγκαλία μας <br />τις κρατούμε<br />με τους θεούς κι' εμείς γινόμαστ' όμοιοι<br />στηνόμαστε όρθοι σαν άγριοι πύργοι<br />τίποτε δεν είν' πιά δυνατό να μας κλονίση<br />με τα λευκά τους χέρια<br />αυτές<br />γυρω μας γατζώνουν <br />κι' έρχονται όλοι οι λαοί<br />τα έθνη<br />και μας προσκυνούνε <br />φωνάζουν<br />αθάνατο <br />στους αιώνες <br />τ' όνομα μας<br />γιατί οι γυναίκες π' αγαπούμε <br />την μεταδίδουν<br />και σ' εμάς<br />αυτή<br />τη θεία τους<br />ουσία</div><div class="MsoNormal"><br /><span lang="EN-US">Ν. Εγγονόπουλος</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-3957208905094664732?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-86079511641404432172011-03-20T11:11:00.001-07:002011-03-20T11:12:41.662-07:00<span style="color: #cc0000;">Γιατί περίεργα την είδα.</span> <span style="color: #3d85c6;">Γιατί κόλλησα με το που το άκουσα.</span> <span style="color: #674ea7;">Γιατί είμαι ζωντανή.&nbsp;</span><br /><br /><object height="390" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube-nocookie.com/v/v7Au7AkBuz8?fs=1&amp;hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube-nocookie.com/v/v7Au7AkBuz8?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="390"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-8607951164140443217?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-4059216702760887522011-03-19T12:55:00.000-07:002011-03-19T12:55:54.481-07:00<br /><div class="separator" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" height="400" src="https://lh4.googleusercontent.com/-XfkRDHf80b0/TYUJP4br6GI/AAAAAAAAAs4/ztQRpxpwkH4/s400/Batman+cover+2.jpg" width="255" /></div><br />Αφιέρωσα την σημερινή ημέρα στα κόμικς μου. Διαπίστωσα ότι έχω πάρα πολλά και θα μου πάρει 3-4 μέρες να τα τακτοποιήσω όλα. Απο την Chaos μόνο έχω γύρω στα 80. Θα κάτσω να ξεκαθαρίσω πρώτα αυτά και ότι δεν χρειάζομαι θα το χαρίσω ή θα το πουλήσω. Μετά θα ακολουθήσουν τα βιβλία. Άλλος χαμός αυτός...<br /><br />Σήμερα διάβασα ένα καταπλητικό κόμικ που έγραψε το σενάριο ο Neil Gaiman. Ένα κόμικ με ήρωα τον Batman. Γενικότερα δεν είναι του στυλ μου αλλά αυτό ήταν πολύ καλοσχεδιασμένο και η πλοκή μου τρύπησε το κεφάλι. Ο Batman πέθανε και όλοι όσοι τον γνώριζαν πήγαν στην κηδεία του. Θα το ξαναδιάβαζα και δεύτερη και τρίτη φορά αλλά έχω την αίσθηση του ανεκπλήρωτου. Ότι κάτι ακόμα χρειαζόταν για να γίνει καλύτερο.<br /> <br />Ίσως γράψω κάποιο fan fiction, ίσως όχι. Σκεφτόμουν να φτιάξω κάποιο σουρρεαλιστικό κόμικ αλλά δεν ζωγραφίζω καθόλου καλά οπότε δεν υπάρχει λόγος. Απο την άλλη ίσως γράψω τις σουρρεαλιστικές μου ιδέες και όνειρα σε κάποιο ημερολόγιο. Τέτοιες καταστάσεις πρέπει να παίρνουν μορφή, κάποια μορφή, είτε ηλεκτρονική, είτε γραπτή. Θα δω. Θα σκεφτώ. Θα αντιμετωπίσω πρώτα κάτι άλλο και θα δω. Το έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου άλλωστε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-405921670276088752?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-13693571210800382592011-02-10T13:05:00.001-08:002011-02-10T13:05:40.232-08:00Ζειμπέκικο βαρύ απόψε θα χορέψω,<br />στους ουρανούς να φτάσω,<br />ζειμπέκικο βαρύ την αλήθεια να μισήσω.<br /><br />Γαλανοί οι ουρανοί, ο κόσμος γιορτάζει<br />αλλά εγώ πρέπει να μείνω δυνατή,<br />πρέπει να μείνω εδώ και να στηρίζω.<br /><br />Ο πλάτανος έφυγε και ο πλάτανος<br />έγινα εγώ. Τώρα καταλαβαίνω και<br />όχι ολοκληρωτικά, μην φανταστείς.<br /><br />Ζειμπέκικο βαρύ για χάρη σου,<br />γιατί θα σου άρεσε. <br /><br />Ζειμπέκικο βαρύ γιατί το αξίζεις.<br />Γιατί το χόρευες όταν γεννήθηκα<br />και όταν γιορτάζα.<br /><br />Ζειμπέκικο βαρύ και ας είναι ελαφρύ<br />το χώμα. Ας είναι ελαφρύ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-1369357121080038259?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-91681009410805588292011-02-06T10:01:00.000-08:002011-02-06T10:06:02.588-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/TU7g0y_XQPI/AAAAAAAAAsw/W079mVHYpDM/s1600/142854-%25CE%25B5%25CF%258D%25CE%25BF%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25BF+%25CF%2586%25CE%25B5%25CE%25B3%25CE%25B3%25CE%25AC%25CF%2581%25CE%25B9.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/TU7g0y_XQPI/AAAAAAAAAsw/W079mVHYpDM/s200/142854-%25CE%25B5%25CF%258D%25CE%25BF%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25BF+%25CF%2586%25CE%25B5%25CE%25B3%25CE%25B3%25CE%25AC%25CF%2581%25CE%25B9.jpg" width="150" /></a><span style="font-family: Verdana;"><span style="font-size: 12px;">Ένας δάσκαλος Ζεν ζούσε μια απλή ζωή σε μια καλύβα, στους πρόποδες ενός βουνού. Ένα βράδυ, καθώς ήταν έξω από την καλύβα, ένας κλέφτης μπήκε μέσα αλλά είδε ότι δεν υπήρχε τίποτα εκεί για να κλέψει. Εκείνη τη στιγμή γύρισε ο δάσκαλος και τον είδε. <br /> «Ήρθες από μακριά για να με επισκεφτείς» του είπε «και δεν είναι σωστό να φύγεις με άδεια χέρια. Σε παρακαλώ, πάρε τα ρούχα μου ως δώρο».<br /> Ο κλέφτης ξαφνιάστηκε, αλλά άρπαξε τα ρούχα και άρχισε να τρέχει. <br /> Ο δάσκαλος απέμεινες γυμνός, να κοιτά το φεγγάρι. «Τον φουκαρά» σκέφτηκε «μακάρι να μπορούσα να του δώσω αυτό το πανέμορφο φεγγάρι».</span></span><br /><span style="font-family: Verdana;"><span style="font-size: 12px;"><br /> </span></span><br /><span style="font-family: Verdana;"><span style="font-size: 12px;"><br /> </span></span><br /><span style="font-family: Verdana;"><span style="font-size: 12px;">Μια απο τις αγαπημένες μου παραβολές. Μπορεί κάποιος να την αισθανθεί απο την πλευρά του κλέφτη, απο την πλευρά του δασκάλου αλλά ακόμα και απο την πλευρά του φεγγαριού. Όλα είναι θέμα όρασης και αντίληψης του κάθε ανθρώπου.&nbsp; </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-9168100941080558829?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-42335473047806912062010-12-13T14:52:00.000-08:002011-02-06T10:01:49.299-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><img border="0" height="320" src="http://www.flare.me/images/ma7x4ek6.jpg" width="241" /></div><br /><div style="text-align: center;"><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/iZx15mwhwLM?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/iZx15mwhwLM?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-4233547304780691206?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-10647806866488448152010-11-19T09:59:00.000-08:002010-11-18T10:57:25.648-08:00<div style="color: #3d85c6;"><div style="color: #cc0000;"><b>και με ωραία μουσική!&nbsp;</b></div><b>&nbsp;</b></div><object height="385" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/4pXfHLUlZf4?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;color1=0xcc2550&amp;color2=0xe87a9f"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/4pXfHLUlZf4?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;color1=0xcc2550&amp;color2=0xe87a9f" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-1064780686648844815?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-11898841981816014172010-11-18T10:59:00.000-08:002010-11-18T10:59:00.965-08:00Ποιος είναι ο καλύτερος φίλος των γυναικών? Τα διαμάντια!Τι αρέσει πολύ στην Κατερίνα? Τα βαμπίρ/νυχτερίδες/αράχνες/σκοτάδι/μπλα, μπλα...<br /><br />Και ανάκαλυψα κάτι πολύ cute! <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/TOV2u7V8gzI/AAAAAAAAAsk/S1p5WQhUaNg/s1600/%25CE%25B2%25CE%25B1%25CF%2584.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/TOV2u7V8gzI/AAAAAAAAAsk/S1p5WQhUaNg/s1600/%25CE%25B2%25CE%25B1%25CF%2584.jpg" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><a href="http://www.swarovski.com/Web_GR/en/1024724/product/Bat_Charm.html?rc_pdp=1">www.swarovski.com/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-1189884198181601417?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-3961836424391811242010-08-25T14:09:00.000-07:002010-08-25T14:09:45.026-07:00<object height="405" width="500"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/FTovMxXRdrA?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;rel=0&amp;color1=0xcc2550&amp;color2=0xe87a9f&amp;border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/FTovMxXRdrA?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;rel=0&amp;color1=0xcc2550&amp;color2=0xe87a9f&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="405"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-396183642439181124?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-24952646542754303022010-05-05T09:02:00.000-07:002010-05-07T08:12:50.840-07:00Είναι Οκτώμβριος, παγερός και βιαστικός και εσύ βρίσκεσαι στο λιμάνι αξημέρωτα. Κοιτάς τις δύο ψαρόβαρκες που ίσα που στέκουν όρθιες απο τις κακουχίες.&nbsp;Σου θυμίζουν τον πατέρα και την μητέρα σου,&nbsp;δύο ανθρώπους που αγαπήθηκαν πολύ αλλά ποτέ δεν τους γνώρισες. Η μητέρα σου μια κοινή πόρνη, ο πατέρας σου ένας απλός ναύτης. Η αγάπη τους όμως, δεν άλλαζε απο λιμάνι σε λιμάνι. <br />Ανάβεις τσιγάρο.<br /><br />Ο καπνός απο το τσιγάρο μπερδεύεται με τα φουρτουνιασμένα κύματα και βλέπεις οπτασίες, βλέπεις τα φαντάσματα των πνιγμένων καπεταναίων. Ένας κακός οιωνός.<br />Ανάβεις και άλλο τσιγάρο. Σου πέφτει απο τα χέρια καθώς ακούς το όνομα σου&nbsp;και σβύνει μέσα στο νερό. Δεύτερος κακός οιωνός. <br /><br />Και ύστερα την βλέπεις...Την κοπέλα με το άσπρο γούνινο παλτό. Και σου θυμίζει κάτι. Τα άσπρα βλέφαρα του διαβόλου πριν τα κλείσει και πάει για ύπνο. <br /><br /><object height="480" width="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/uok8N7qd1ik&hl=el_GR&fs=1&rel=0&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/uok8N7qd1ik&hl=el_GR&fs=1&rel=0&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object> <br /><br />"Όπως καταλαβαίνετε, ο γιος σας, ο Δαυίδ, χρήζει άμεσης εισαγωγής σε ψυχιατρική κλινική. Τρομάζει τα άλλα παιδάκια με αυτά που τους λέει. Κάναμε συμβούλιο με τους άλλους δασκάλους και αποφασίσαμε να τον διώξουμε. Δεν τον θέλουμε εδώ. Είστε τυχεροί που είναι ακόμα φθινόπωρο και η σχολική χρονιά δεν έχει ξεκινήσει ακόμα καλά - καλά." είπε ο δάσκαλος σπρώχνωντας με το μεσσαίο του δάχτυλο τα γυαλιά του. Ο πατέρας του Δαύιδ, το πήρε σαν προσβολή αλλά δεν μίλησε. Η μητέρα του Δαύιδ, ψηλόλιγνη και κλαίουσα, πήρε τον λόγο. "Πως μπορείτε να το λέτε αυτό, δεν είστε γιατρός! Και ο Δαύιδ είναι μόλις 7 ετών! Ποτέ του δεν πείραξε ούτε κουνούπι..." είπε και άρχισε να ψάχνει την τσάντα της για χαρτομάντηλα. <br /><br />Ο δάσκαλος στράβωσε το στόμα του προς τα αριστέρα σε έναν μορφασμό, δείχνοντας τα πραγματικά του αισθήματα για τους δύο γονείς. Ο πατέρας του Δαυίδ, το πήρε σαν προσβολή αλλά δεν μίλησε. Η μητέρα του Δαυίδ, ψηλόλιγνη και ανάμεσα στα αναφιλητά της, τον ρώτησε: "Τι ακριβώς λέει και τρομάζουν; Ότι ο Tweety είναι ένα υδροκέφαλο ον ή ότι ο Άγιος Βασίλης πήγε στον άλλον κόσμο απο τους πολλούς κουραμπιέδες;" Και ο δάσκαλος κοιτώντας την σοβαρά -σοβαρά στα μάτια: "Τα ρωτάει ποια είναι η διαφορά μεταξύ της λέξης God και Dog. Με κεφαλαίο το πρώτο γράμμα και στις δύο λέξεις." <br /><br />Ο πατέρας του Δαύιδ, χάιδεψε το μαύρο του μουστακάκι και κάτι ψιθύρισε στην γυναίκα του. Εκείνη κούνησε καταφατικά το κεφάλι της και με μια κιμωλία που έβγαλε απο την τσέπη της, έβαψε άσπρα τα κόκκινα της χείλη. <br /><br />Έκανε προσπάθειες να ουρλιάξει αλλά ποτέ δεν τα κατάφερε. Και ας είχε στόμα. Στόμα απο κιμωλία.<br /><br /><object height="480" width="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/lgnZ1l31phY&hl=el_GR&fs=1&rel=0&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/lgnZ1l31phY&hl=el_GR&fs=1&rel=0&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object> <br /><br />O King Pig έτριβε τα χέρια του απο ικανοποιήση. Σε λιγάκι θα τον επισκεφτόταν η Queen Pink, η αγαπημένη του γραμματέας για "ένα καπνιστό λουκάνικο" όπως ονόμαζε αυτός τον στοματικό έρωτα. Ίσιωσε το γκρίζο ριγέ κουστούμι του όσο μπορούσε γιατί είχε παχύνει στην κοιλιά και όσο και άν έστυβε το μυαλό του να καταλάβει τον λόγο, ποτέ δεν τα κατάφερνε. Φρόντιζε κάθε πρωί και μεσημέρι να τρώει λουκούλεια γεύματα, ώστε το βράδυ που γύρναγε στο σπίτι να μην πεινούσε πολύ αλλά αρκετά ώστε να φάει λίγο σαγάνακι, λίγες πατάτες τηγανητές, κανένα χωριάτικο λουκάνικο. <br /><br />Η Queen Pink, εμφανίστηκε στην ανοιχτή πόρτα του γραφείου του, με ένα πορτοκαλί μίνι ταγιέρ να τονίζει το υπέροχο σώμα της, τα βαμμένα νύχια των ποδιών της αλλά και τα κατακόκκινα χείλη της. Αχ! Το ήξερε ότι αυτά τα χείλια θα άφηναν σημάδια στο πέος του αλλά δεν ήξερε ακόμα πως.<br /><br />Ο Pumpkin King, ψηλός κοντά δύο μέτρα, και ισχνός, με ένα κεφάλι σαν αυγό, βημάτιζε στο γραφείο του νευρικά χύνωντας τον καφέ του στο χαλί. Κάθισε στο γραφείο του και άνοιξε την ενδοεπικοινωνία με την γραμματέα του, λέγοντας της ότι καλό θα ήταν με την μοκέτα που θα άλλαζαν, να έκαναν μια ανακαίνιση και στο γραφείο του. Η γραμματέας του, τραβούσε τα μαλλιά της. Ήταν η πέμπτη φορά μέσα στο καλοκαίρι που έκανε ο πρόεδρος ανακαίνιση. Μα τι τον είχε πιάσει;<br /><br />Η Queen Pink, έχοντας αφήσει το αφεντικό της ξερό πάνω στην δερμάτινη, αναπαυτική του καρέκλα άρχισε να γελάει. Και να κλαίει. Ήξερε ότι αυτό ήταν "ένα καπνιστό λουκάνικο" που το αφεντικό της ποτέ του δεν θα ξεχνούσε, όσο διαρκούσε η ανάσα του. Ήταν αιμορροφιλικός.<br /><br /><object height="480" width="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/86GQf4F8htI&hl=el_GR&fs=1&rel=0&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><br /><br /><embed src="http://www.youtube.com/v/86GQf4F8htI&hl=el_GR&fs=1&rel=0&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br />Η κόκκινη και η μαύρη βασίλισσα, καθόντουσαν στο κομμένο δρύινο κορμό και έπαιζαν ντάμα με χρυσά και ασημένια πούλια. Η λευκή βασίλισσα με τα ξανθά μακριά μαλλιά της, σαν την Ραπουνζελ αγνάντευε το παράθυρο και χάζευε τον κηπουρό με τους ωραίους κοιλιακούς.<br /><br />Η&nbsp;μαβιά βασίλισσα όμως με αιμάτινα δάκρυα στα μάτια, όχι δικά της, ξετομαριάζε έναν άσπρο λαγό με κουστούμι, ψιθυρίζοντας: "Μην τολμήσεις να αναστηθείς ξανά, γιατί θα σε στείλω κατευθείαν στην Τάνια." Και με ένα υστερικό γέλιο, έκανε τις άλλες βασίλισσες να στρέψουν το κεφάλι τους προς το μέρος της αλλά και να αρχίσουν να γελάνε υστερικά και αυτές. Ο λαγός ψυχορραγώντας της απάντησε: "Άντε πηδήξου..." και η μαβιά βασίλισσα έσφιξε τα χέρια της στον κόκκινο και ξεκοκκαλισμένο λαιμό του, με μανία.<br />"Ξεκίνησε η κυνηγετική περίοδος;" ρώτησε η μαύρη βασίλισσα τις υπόλοιπες. <br />"Βέβαια", της απάντησε η μαβιά. "Είναι ήδη άνοιξη." <br /><br /><object height="505" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/-dD82nGWC6E&hl=el_GR&fs=1&rel=0&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/-dD82nGWC6E&hl=el_GR&fs=1&rel=0&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-2495264654275430302?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-54136673199951634022010-03-22T10:14:00.000-07:002010-03-22T10:14:31.683-07:00<div style="text-align: center;">When you have&nbsp;felt a little piece of paradise how easy it is to&nbsp;care for less? How can you wait for something less? How&nbsp;can you&nbsp;hear something less?</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">You can't. All your senses are destroyed and directed so you will always return there and wait. You will always do circles around yourself. Just to feel this emotion again. And you will be alone. Indeed you will. </div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/S6ekruwpUPI/AAAAAAAAAoI/pjRLfW1OQ_E/s400/untitled.bmp" vt="true" width="281" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-5413667319995163402?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-36371115300538778532010-02-16T06:48:00.000-08:002010-02-16T06:48:00.270-08:00<strong><span style="color: #93c47d;">Χωρίς να θέλω να προσβάλλω κανέναν, αλλά όταν ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας με την πολύ όμορφη φωνή τραγουδάει "Tερατάκι της τσέπης" αναφέρεται στα Pokemon? (pocket monsters)</span></strong><br /><br /><strong><span style="color: #f6b26b;">Να υποθέσω ότι δεν μπορούμε να γλύψουμε τους αγκώνες μας, γιατί δεν έχουμε την ευλυγίσια των γατών?</span></strong><br /><br /><strong><span style="color: #93c47d;">Γιατί οι Δυτικοί είμαστε πιο&nbsp;συναισθηματικά ασταθής&nbsp;μιας και με έρευνα που έγινε αλλάζουμε σπίτια κάθε 7 χρόνια?</span> </strong><br /><br /><strong><span style="color: #f6b26b;">Αλήθεια γιατί όλοι οι τυφώνες και ανεμοστρόβιλοι έχουν γυναικεία ονόματα?</span> </strong><br /><br /><strong><span style="color: #93c47d;">Τα κολίμπρι εκτός απο γλυκά είναι πιο ελαφριά απο ένα κέρμα??? Έλα μωρέ!</span></strong><br /><br /><strong><span style="color: #f6b26b;">Γιατί κάποιος να θέλει να κλέψει την Βίβλο? Και όμως, είναι το βιβλίο που παγκοσμίως έχει κλαπεί τις περισσότερες φορές...</span></strong><br /><br /><strong>Απορίες που έχω και εγώ πρωινιάτικα...</strong><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-3637111530053877853?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-70926099608291748292010-02-04T23:57:00.000-08:002010-02-04T23:57:00.477-08:00Επειδή λατρεύω την μαγειρική και ψάχνω συνέχεια συνταγές που θα εντυπωσιάσουν τον ουρανίσκο μου αλλά να είναι και εύκολες, μια μέρα που googlara ανάκαλυψα το blog της <a href="http://lilasteratessyntages.blogspot.com/">Αστερολίλας</a>. Το συγκεκριμένο blog έχει συνταγές για όλα τα γούστα και με φωτογραφίες που σίγουρα θα βοηθήσουν κάποιον αρχάριο.<br /><br />Την&nbsp;συνταγή με φιογκάκια, σπανάκι και λουλουδάκια ζαμπόν στην αρχή τη κοίταξα με επιφύλαξη, μου άρεσαν τα χρώματα του πιάτου και η σύνθεση αλλά απο γεύση τι γίνεται? Έτσι την έφτιαξα χτες και μπορώ να πω ότι είναι επισήμως η αγαπημένη μου συνταγή με ζυμαρικά! Την συνδύασα με ροζε κρασί και ήταν το κάτι άλλο!<br /><br />Θα την ξαναφτιάξω στο επόμενο τραπέζι που θα κάνω στους φίλους μου και είμαι σίγουρη ότι θα ενθουσιαστούν και αυτοί όπως εγώ!<br /><br />Για να δείτε πως μπορείτε και εσείς να φτιάξετε αυτήν την συνταγή επισκεφτείτε το παρακάτω λινκ:<br /><br /><a href="http://lilasteratessyntages.blogspot.com/2009/12/blog-post.html">Φιογκάκια με σπανάκι</a><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-7092609960829174829?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-48810907273929190782010-01-14T23:59:00.001-08:002010-01-14T23:59:00.607-08:00Κι αν είν' τ' αστέρια σου πεσμένα στη γη και οι νύχτες σου εκλιπαρούν την αυγή κι όλα όσα αγάπησες μια σκάρτη ζαριά κι ο μόνος φίλος που έχεις η μοναξιά Εγώ σε θέλω ναι σε θέλω σε θέλω Με σκισμένα πανιά Με κομμένα φτερά εγώ σε θέλω Κι αν όλοι γύρω σου φτιαχτήκαν κι εσύ Ψάχνεις στην έρημο για κάποιο νησί Χωρίς πυξίδα στο πουθενά Πάνω που κέρδιζες χαμένος ξανά Εγώ σε θέλω ναι σε θέλω σε θέλω Με σκισμένα πανιά Με κομμένα φτερά εγώ σε θέλω Κι αν τα τραγούδια σου κατάπιε η σιωπή Και βρήκες του έρωτα την πόρτα κλειστή Μ' ένα αποτσίγαρο μαύρα γυαλιά Θεός και δαίμονας και μόνος ξανά Εγώ σε θέλω ναι σε θέλω σε θέλω Με σκισμένα πανιά Με κομμένα φτερά εγώ σε θέλω Κι αν σου τελειώσαν οι ευχές και τα θα Κι ο δρόμος σ' έβγαλε στο δρόμο ξανά Κι άμα δε βρίσκεις ούτε λέξη να πεις Κι ούτε ένα όνειρο για να πιαστείς Εγώ σε θέλω ναι σε θέλω σε θέλω Με σκισμένα πανιά Με κομμένα φτερά εγώ σε θέλω Σε θέλω σε θέλω ... <br /><br />Αυτό διαβάζεται με μια ανάσα.<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-4881090727392919078?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-85193749553762619812009-12-29T20:19:00.000-08:002009-12-29T20:19:00.426-08:00Μόλις τελείωσα το βιβλίο αυτοβιογραφία&nbsp;της Κάρμεν Μπιν Λάντεν, της νύφης του Οσάμα Μπιν Λάντεν απο τις εκδόσεις Μίνωας. <br /><br />Ο τρόπος γραφής της συγγραφέως είναι προσιτός αλλά τα όσα (περι)γράφει είναι πικρά και για τους περισσότερους Δυτικούς ακατανόητα. Το βιβλίο μιλάει για την αληθινή και την ψεύτικη ελευθερία, για την αξία της γυναίκας ως αντικείμενο μέσα στο σπίτι και βέβαια τον ρόλο της ως μάνα ενός γιού. <br /><br />Η συγγραφέας έζησε πολλά χρόνια εκεί και καθώς μεγάλωναν οι κόρες της, οι ανυσηχίες της για αυτές αυξανόταν συνέχεια. Στον άντρα της φαινόταν λογικό να κάνουν κλειτοριδεκτομή στα κορίτσια, ένα τόσο δα κοψιματάκι ήταν άλλωστε κατά τα λεγόμενα του, ενώ στην ίδια προκαλούσε πόνο η ιδέα και μόνο. Τα κορίτσια στο σχολείο μάθαιναν να μισούν τους Εβραίους και να θεωρούν τον χορό αμαρτία. Όποιος είναι αλλόθρησκος θα καεί στην κόλαση, ενώ οι άχρωμες, άφωνες, αόρατες γυναίκες τους, ζουν στην ίδια την κόλαση. <br /><br />Διαφορετικοί κόσμοι, διαφορετικές αντιλήψεις αλλά όπου τους συμφέρει. Όταν πήγαν στην Αμερική τα αδέρφια του άντρα της Κάρμεν, ντυνόντουσαν μοντέρνα, είχαν χαλαρώσει και ο ένας απο αυτούς ήταν μεγάλος παίχτης με τις γυναίκες. Έμοιαζαν με Αφρο-Αμερικανούς. <br /><br />Μια χώρα που ενώ είναι πλούσια οικονομικά, ζει στον χειρότερο Μεσσαίωνα. Οι πλούσιοι είχαν δικαίωμα να κάνουν ομοφυλοφιλικά πάρτι, σε στυλ ο κόσμος το 'χει τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι, αλλά τους φτωχούς τους μαστιγώνουν/ σκοτώνουν&nbsp;επειδή έχουν προτίμηση στο ίδιο φύλο. <br /><br />Η ελευθερία είναι κάτι αυτονόητο και δεν μου έκανε εντύπωση που σε αυτά τα μέρη δεν υπάρχει. Ούτε με ενόχλησε ο θρησκευτικός φανατισμός, αυτό γίνεται παντού. Δεν ξέρω τι με λύπησε αλλά μου άφησε μια πικρία αυτό το βιβλίο.<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-8519374955376261981?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-65839444835769628912009-12-18T07:48:00.000-08:002009-12-18T07:48:26.435-08:00Υπάρχει ανάγκη σε ρούχα για μωρά που έχουν εγκαταλειφθεί στο νοσοκομείο Αλεξάνδρας.<br /><br /><br />Τα 8 μωράκια ηλικίας 1-12 μηνών που δυστυχώς οι γονείς τους έχουν εγκαταλείψει στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρας χρειάζονται ρουχαλάκια, πετσετούλες, σαλιάρες και κουβερτούλες για να ζεσταθούν. Προφανώς δεν έχει μεριμνήσει κανείς γι' αυτά τα 8 αγγελούδια εκτός από τις νοσηλεύτριες που κάνουν ό, τι μπορούν...<br /><br />Εν όψει λοιπόν των Χριστουγέννων ας κάνουμε όλοι μία καλή πράξη γι' αυτά τα μωρά και ας τους προσφέρουμε το ελάχιστο πουμπορούμε με όλη μας την αγάπη. Τα ρουχαλάκια μπορούμε να τα πάμε στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρας, στο κεντρικό κτίριο, 1ος όροφος στη νοσηλευτική υπηρεσία για τα εγκαταλελειμμένα μωρά. Εκείνα ήδη μας το ανταποδίδουν με το πιο γλυκό χαμόγελό τους!<br /><br />Πληροφοριες: Νοσοκομειο "Αλεξανδρα" <br /><br />Βασ. Σοφίας 80 <br /><br />Τ.Κ 115 28 <br /><br />Τηλεφωνικό Κέντρο: 213-2162000,210-3381100<br /><br />Aριθμος μωρων: 8 (3 κοριτσακια και 5 αγορακια)<br /><br />Hλικιες: 1-4 μηνων και 1 ετους<br /><br />Αναγκαια: πετσετουλες, σαλιαρες, κουβερτες και ρουχαλακια (για τις ηλικιες αυτες μονο) και οποιος θελει παιχνιδακια.<br /><br />Οσοι μπορουν και θελουν ας χρησιμοποιησουν το συγκεκριμενο κειμενο για να ενημερωσουν ολους οσους μπορουν και θελουν να προσφερουν εστω και μια κουβερτουλα ή ενα φορμακι.<br /><br />Και όχι μόνο επειδή είναι μέρες Χριστουγέννων, όχι, αυτό είναι ωχαδερφιστικό. Ας το κάνουμε γιατί νοιαζόμαστε. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-6583944483576962891?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-65573057599271055582009-12-14T23:17:00.000-08:002009-12-14T23:17:05.617-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Syc2-FxBZDI/AAAAAAAAAmY/Gc3P0_cTZuk/s1600-h/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ps="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Syc2-FxBZDI/AAAAAAAAAmY/Gc3P0_cTZuk/s320/1.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Syc2-2WendI/AAAAAAAAAmg/2iOwQhueEJ8/s1600-h/2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ps="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Syc2-2WendI/AAAAAAAAAmg/2iOwQhueEJ8/s320/2.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Syc3ZLFC9kI/AAAAAAAAAmo/Wu56iwPN6VM/s1600-h/4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ps="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Syc3ZLFC9kI/AAAAAAAAAmo/Wu56iwPN6VM/s320/4.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Syc3bNrqwQI/AAAAAAAAAnA/7IpjigqDquU/s1600-h/5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ps="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Syc3bNrqwQI/AAAAAAAAAnA/7IpjigqDquU/s320/5.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Syc3Z8yrTQI/AAAAAAAAAmw/IoPTxW96N4g/s1600-h/3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ps="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Syc3Z8yrTQI/AAAAAAAAAmw/IoPTxW96N4g/s320/3.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Syc3aU1RqyI/AAAAAAAAAm4/onNiyStuysE/s1600-h/6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ps="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Syc3aU1RqyI/AAAAAAAAAm4/onNiyStuysE/s320/6.jpg" /></a><br /></div><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-6557305759927105558?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-28946865357473357232009-12-03T01:04:00.000-08:002009-12-03T10:53:32.503-08:00<object height="360" width="580"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ACm9yECwSso&hl=en_US&fs=1&color1=0xcc2550&color2=0xe87a9f&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ACm9yECwSso&hl=en_US&fs=1&color1=0xcc2550&color2=0xe87a9f&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="580" height="360"></embed></object><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-2894686535747335723?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-86442458864862478332009-11-23T10:06:00.000-08:002009-11-23T10:09:10.980-08:00Την προηγούμενη εβδομάδα είχα τα γενέθλια μου. Η ζωή μου επιφύλλασε μια έκπληξη η οποία με ταλαιπωρεί ακόμα. Η μηχανή του αυτοκινήτου μου δεν έπαιρνε μπροστά, παρά μόνο όταν πάταγα το γκάζι και άναβα την μηχανή ταυτόχρονα. Είχε χάλασει μια βαλβίδα στον εγκέφαλο του αμαξιού και μου έμεναν δύο επιλογές. Ή να φωνάξω την οδική βοήθεια (ακίνδυνο)&nbsp;ή να το πάω στο συνεργείο που κάνω το service (λίγο επικίνδυνο).<br /><br />Το καλό ότι εκείνη την ώρα έφευγα απο την δουλειά, οπότε είχα χρόνο για να καλέσω την οδική βοήθεια. Το κακό είναι ότι είμαι αρκετά ξεροκέφαλη για να κάνω κάτι τέτοιο. <br /><br />Καθώς οδηγούσα λοιπόν, διαπίστωσα τα εξής: Έπρεπε να κινούμαι με ταχύτητα πάνω απο 60 χιλιόμετρα την ώρα γιατί αλλιώς έσβυνε η μηχανή. Και επίσης δεν είχα φρένα. Ένιωσα σαν την Sandra Bullock στην ταινία "Speed". <br /><br />Για άλλη μια φορά, η τύχη μου προνόησε και στα 20 χιλιόμετρα διαδρομής συνάντησα μόνο 2 κόκκινα φανάρια. Πάντως έφτασα σωματικά καλά. Η πνευματική μου υγεία είναι που έχει βαρέσει κόκκινο γιατί προέκυψαν και άλλα προβλήματα και θλίβομαι γιατί είναι αμάξι&nbsp;που έχει κάνει μόνο πενήντα χιλιάδες χιλιόμετρα. <br /><br />Θα δούμε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-8644245886486247833?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-63732013098222464472009-11-13T09:34:00.000-08:002009-11-13T09:38:12.141-08:00Πριν καιρό, είχα πάει σε ένα μαγαζί κινητής τηλεφωνίας για να αλλάξω παροχέα στο σταθερό τηλέφωνο. Βρήκα μια φοβερή προσφορά για σταθερό - ίντερνετ - κινητά, η οποία είναι αρκετά οικονομική για την τσέπη μου που πάσχει τελευταία. <br /><br />Αντιμετώπισα πολλά προβλήματα με το ίντερνετ, μιας και σταθερό είχα μετά απο μια εβδομάδα. Τους έπαιρνα τηλέφωνο για να τους ρωτήσω πότε θα έχω ίντερνετ, την μία μου έλεγαν ότι πρωοθείτε, την άλλη ότι δεν έχω αλλάξει σύνδεση, η μια δικαιολογία μετά την άλλη. Τα δύο παιδιά που δουλεύουν στο μαγαζί που αγόρασα την σύνδεση, είναι γνωστοί μου και με γαιδουρινή υπομονή. Όποτε δεν έβγαζα άκρη με την εταιρεία, τηλεφωνούσα σε αυτούς και οι άμοιροι ή άκουγαν την γκρίνια μου/ φωνές/ βρισιές ή έκαναν ότι μπορούσαν για να με ηρεμήσουν. <br /><br /><strong>Μετά απο δύο μήνες,</strong> ναι πέρασε τόσο μεγάλο διάστημα, απέκτησα επιτέλους το πολυπόθητο ίντερνετ! Έλα όμως που το modem ήταν ελλατωματικό και έπρεπε να το επιστρέψω...Και να έρθει ο κούριερ να το παραλάβει και ξανά τηλέφωνα και ο κούριερ δεν εμφανιζόταν πουθενά...Και τα παιδιά απο το μαγαζί μου έδωσαν ένα δικό τους, <strong>κλειστό μέσα στο κουτί</strong> για να κάνω την δουλειά μου. <br /><br />Όλον αυτόν τον καιρό, άσχετα αν χρησιμοποιούσα το ίντερνετ ή όχι,&nbsp;χρεωνόμουνα την σύνδεση ίντερνετ. Τα παιδιά στο μαγαζί, μου είπαν ότι θα μου χαρίσουν αυτόν τον έναν μήνα που θα πλήρωνα κερατιάτικα ίντερνετ <strong>ΧΩΡΙΣ</strong> να το έχω χρησιμοποιήσει. Μετά απ' όλα αυτά και την ταλαιπωρία που τραβήξαμε, αποφάσισα να τους φτιάξω ραβανί - κεϊκ, μια πολύ πετυχημένη συνταγή μου. <br /><br />Καθώς έφτιαχνα το κεϊκ, σκεφτόμουν όμορφα, θετικά για αυτά τα δύο παιδιά και ευχήθηκα μέσα απο την&nbsp;ψυχή μου&nbsp;να αποκτήσουν υγεία και ότι επιθυμεί η καρδούλα τους. Όταν ψήθηκε το κεϊκ, το αφαίρεσα απο την ορθογώνια φόρμα και αποφάσισα να το κόψω στην μέση, ώστε να πάρει ο καθένας του απο ένα κομμάτι.<br /><br /><strong>Και ιδού το αποτέλεσμα...</strong><br /><br />Ίσως να μην φαίνεται πολύ καλά, αλλά σ' όλο το μήκος του κεϊκ, έχει σχηματιστεί μια καρδιά. Και απο τις δύο πλευρές. :-)<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/SuCDMpKtoKI/AAAAAAAAAkk/8DgWRqnGL8U/s1600-h/000_0391.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/SuCDMpKtoKI/AAAAAAAAAkk/8DgWRqnGL8U/s640/000_0391.jpg" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-6373201309822246447?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-62844510777649133972009-11-01T02:48:00.000-08:002009-11-01T02:48:00.804-08:00<strong> <div style="text-align: center;"><embed allowfullscreen="true" flashvars="id=77767" height="340" src="http://www.greektube.org/gtplayer.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="560" wmode="transparent" /><br /></div></strong><strong><br /></strong><strong><br /></strong><br /><strong>"Τι άλλαξε; Τι χάλασε;</strong><br /><strong>Λες και πάνω στο διάφανο φως</strong><br /><strong>μελάνι στάλαξε.</strong><br /><span style="color: #3d85c6;"><strong>Πού χάνεσαι; Πού τρέχει το βλέμμα;</strong></span><br /><span style="color: #3d85c6;"><strong>Ποια αλήθεια μου κρύβει ο καπνός</strong></span><br /><span style="color: #3d85c6;"><strong>ή μήπως κρύβει ψέμα;</strong></span><strong><br /></strong><br /><strong>Θα κοιτώ στα μάτια σου</strong><br /><strong>θα ρωτάω μέχρι να μου πεις</strong><br /><strong>θα χτυπώ στα βράχια σου</strong><br /><strong>ως το τέλος της σιωπής.</strong><strong><br /></strong><br /><strong>Τι ξέφτισε; Τι έσπασε;</strong><br /><strong>Λες και επάνω μου χούφτες γυαλιά</strong><br /><strong>η νύχτα πέταξε.</strong><br /><span style="color: #3d85c6;"><strong>Ποιος έφταιξε και ποιον ν`αθωώσω;</strong></span><br /><span style="color: #3d85c6;"><strong>Να σε πάρω ξανά αγκαλιά</strong></span><br /><span style="color: #3d85c6;"><strong>ή μήπως να θυμώσω;</strong></span><strong><br /></strong><br /><strong>Θα κοιτώ στα μάτια σου</strong><br /><strong>θα ρωτάω μέχρι να μου πεις</strong><br /><strong>θα χτυπώ στα βράχια σου</strong><br /><strong>ως το τέλος της σιωπής.</strong><strong><br /></strong><br /><strong>Κόψε και μοίρασε στα δύο</strong><br /><strong>πάντα η αγάπη θέλει δύο,</strong><br /><strong>δυο να γελούν στο ίδιο αστείο</strong><br /><strong>δυο να ζεσταίνουνε το κρύο</strong><br /><strong>δυο να μοιράζονται αμαρτία και θεό.</strong><strong><br /></strong><br /><strong>Κόψε και μοίρασε στα δυο</strong><br /><strong>πάντα η αγάπη θέλει δυο</strong><br /><strong>δυο μονομάχους στο πεδίο</strong><br /><strong>δυο στο μαζί και στο αντίο</strong><br /><strong>δυο να μοιράζονται τα πάντα ή το κενό.</strong><strong><br /></strong><br /><strong>Το κενό, το κενό..."</strong><strong><br /></strong><br /><strong>Και τους δύο να διαφυλλάσουν το κενό. <span style="color: #3d85c6;">Guarding the void</span>.</strong><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-6284451077764913397?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-58314833642173246452009-10-31T01:36:00.000-07:002009-11-01T02:04:15.817-08:00Σαββατοκύριακο ήταν και πέρασε, σαββατοκύριακο ήταν και πάει.&nbsp;Η γεύση όμως που&nbsp;σου άφησε ήταν σαν πικρολέμονο. Σαν ένα νεκρό σαββατοκύριακο, που δεν πήρες αγκαλιά αυτόν/αυτήν που θα ήθελες, που δεν τον/την φίλησες, που προσπάθησες να εκφράσεις τα αισθήματα σου και ο άλλος/ άλλη σου απάντησε με ένα παγερό: "Ώχ, τώρα, όρεξη έχεις;" <br /><br />Ε, σε αυτά λοιπόν...<br /><br /><i>"Μοιράζω φύλλα και ποντάρω σε ένα ψέμα<br />και σε αφουγκράζομαι σαν τίγρης της Βεγγάζης.<br />Και συ με κείνο το παράπονο στο βλέμμα<br />μέσα από ύποπτα προσπέκτους με κοιτάζεις.<br /><br />Βαμμένα κόκκινα τα χείλια μέσα και έξω,<br />σε περιμένω σε ένα χάρτινο κρεββάτι.<br />Με τα παιχνίδια μου δεν πρόλαβα να παίξω,<br />στο ίδιο ψέμα θα ποντάρω, κάνε κάτι.<br /><br />Κάτι νεκρά Σαββατοκύριακα<br />Πόσο μου λείπεις<br /><span style="color: #6aa84f;">Να μ' αγαπήσεις περιμένω<br /><span style="color: #9fc5e8;">Τι λες, δε σε καταλαβαίνω.</span><br /></span><br />Κάτι νεκρά Σαββατοκύριακα<br />Πόσο φοβάμαι<br /><span style="color: #6aa84f;">Να σε χαρώ δεν προλαβαίνω<br /><span style="color: #9fc5e8;">Τι λες, δεν σε καταλαβαίνω.</span><br /></span><br />Μοιράζω φύλλα και βουλιάζω μες το ψέμα.<br />Μια γκρίζα φλέβα στο κρανίο πάει να σπάσει.<br />Ό,τι μου χάρισες το πλήρωσα με αίμα.<br />Μια στάλα έρωτα στη φέξη και στη χάση.<br /><br />Διπλά ποτά, σπάζω τσιγάρα, περιμένω,<br />να με κοιτάξεις μια φορά και να με σώσεις.<br />Ένα σου βλέμμα κοφτερό και αγαπημένο<br />αυτό το μέλλον το λαμπρό να σκοτώσεις.<br /><br />Κάτι νεκρά Σαββατοκύριακα<br />Πόσο μου λείπεις<br /><span style="color: #6aa84f;">Να μ'αγαπήσεις περιμένω<br /><span style="color: #9fc5e8;">Τι λες, δε σε καταλαβαίνω.</span><br /></span><br />Κάτι νεκρά Σαββατοκύριακα<br />Πόσο φοβάμαι<br /><span style="color: #6aa84f;">Να σε χαρώ δεν προλαβαίνω<br /><span style="color: #9fc5e8;">Τι λες, δε σε</span></span></i><span style="color: #6aa84f;"> <i style="color: #9fc5e8;">καταλαβαίνω."</i></span><br /><span style="color: #6aa84f;"><br /></span><br /><div style="color: white;"><b>Τι λες, δε σε καταλαβαίνω...</b><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-5831483364217324645?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-34155325510629593312009-10-19T08:18:00.000-07:002009-10-19T08:18:00.501-07:00Αφού διάβασα για τρίτη φορά ίσως, το Preludes and Nocturnes του απίστευτου Neil Gaiman, θα γράψω μερικούς διαλόγους που μου αρέσουν πολύ. Θα τους αφήσω στην αρχική τους μορφή γιατί στην μετάφραση θα χάσουν αρκετά.&nbsp;Όταν κάποιος θνητός αιχμαλώτισε τον Dream/ Morpheus/ Sandman για 70 χρόνια στον κόσμο μας, αυτός έχασε τα artifacts που του δίνουν ένα μέρος της δύναμης του, όπως την σκόνη ύπνου, για αυτό παίζει" ένα παιχνίδι διαλόγων με έναν δαίμονα στην κόλαση για να κερδίσει πίσω το ένα απο αυτά. <br /><br />Να ευχαριστήσω το site <a href="http://www.generationterrorists.com/cgi-bin/sandman.cgi?book=1">Generationterrorists</a>&nbsp;που τους έχει ήδη ανεβάσει και μπορώ εύκολα να τους αντιγράψω.<br /><br /><br />CHORONZON: I am a dire world, prey-stalking, lethal prowler.<br /><br />MORPHEUS: I am a hunter, horse-mounted, wolf-stabbing.<br /><br />CHORONZON: I am a horsefly, horse-stinging, hunter-throwing.<br /><br />MORPHEUS: I am a spider, fly-consuming, eight legged.<br /><br />CHORONZON: I am a snake, spider-devouring, posion-toothed.<br /><br />MORPHEUS: I am an ox, snake-crushing, heavy footed.<br /><br />CHORONZON: I am an anthrax, butcher, bacterium, warm-life destroying.<br /><br />MORPHEUS: I am a world, space-floating, life nurturing.<br /><br />CHORONZON: I am a nova, all-exploding... planet-cremating.<br /><br />MORPHEUS: I am the Universe -- all things encompassing, all life embracing.<br /><br />CHORONZON: I am Anti-Life, the Beast of Judgement. I am the dark at the end of everything. The end of universes, gods, worlds... of everything. Sss. And what will you be then, Dreamlord?<br /><br />MORPHEUS: I am hope. <br /><br />...<br /><br /><br />MORPHEUS: I thank you. The kings of Hell are honorable. I will remember this.<br /><br />LUCIFER: Honorable? You joke, surely. Look around you, Morpheus. The million Lords of Hell stand arrayed about you. Tell us why we should let you leave? Helmet or no, you have no power here... what power have dreams in hell?<br /><br />MORPHEUS: You say I have no power? Perhaps you speak truly... But -- you say that Dreams have no power here? Tell me, Lucifer Morningstar.. Ask yourselves, all of you... What power would Hell have if those here imprisoned were not able to dream of Heaven?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-3415532551062959331?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-73626823131796433832009-10-12T22:34:00.001-07:002011-02-18T11:17:28.924-08:00<span style="color: #660000;"><span style="background-color: black;"><span style="color: white;">Δεν ξέμεινα απο ιδέες, αλλά το παρακάτω κείμενο που ανακάλυψα στο blog ενός φίλου, μου άρεσε πολύ.</span> </span><span style="background-color: white; color: white;"><span style="background-color: black;">Μου θύμισε κάτι ξεχασμένο, κάτι παρακμιακό, κάτι ξένο και γνωστό. Ξέρεις, που μετά ξεσπάς σε κλάμματα </span><span style="background-color: black;">και γέλια. Ξέρεις, εκείνη την στιγμή που νιώθεις το σφίξιμο στην καρδιά καθώς πέφτεις.</span></span> </span><span style="color: red;">Ξέρεις...</span><br /><br /><br /><span style="color: #660000;">Σε θέλω <span style="color: red;">Δαίμονα</span>, βαρέθηκα τα αγγελάκια..</span><span style="color: #660000;"><br /></span><br /><span style="color: #660000;">Σε θέλω στο <span style="color: red;">υπόγειο</span>, όσο πιο κάτω πάει..</span><span style="color: #660000;"><br /></span><br /><span style="color: #660000;">Σε θέλω στο <span style="color: red;">σκοτάδι</span>, να είσαι σκιά..</span><span style="color: #660000;"><br /></span><br /><span style="color: #660000;">Σε θέλω <span style="color: red;">πόρνη</span>, χωρίς αναστολές..</span><span style="color: #660000;"><br /></span><br /><span style="color: #660000;">Σε θέλω γυμνή, και πάντα <span style="color: red;">καυλωμένη</span>..</span><span style="color: #660000;"><br /></span><br /><span style="color: #660000;">Σε θέλω “<span style="color: red;">χυμένη</span>” στο ψέμα, γάμα την αλήθεια..</span><span style="color: #660000;"><br /></span><br /><span style="color: #660000;">Σε θέλω τώρα, <span style="color: red;">χωρίς προφυλακτικό</span>..</span><span style="color: #660000;"><br /></span><br /><span style="color: #660000;">….</span><span style="color: #660000;"><br /></span><br /><span style="color: #660000;">Κι αν έχω περίεργα γούστα μην κολλάς</span><span style="color: #660000;"><br /></span><br /><span style="color: white;">έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχω..</span><br /><br /><span style="color: black;">http://thesikaleon.com/2009/10/blog-post_10.html</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-7362682313179643383?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-43483664319326745622009-10-11T22:40:00.000-07:002009-10-11T22:40:00.484-07:00<div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><strong><span style="color: red;">White American women:</span></strong><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Ss17954LACI/AAAAAAAAAhQ/pqddTGs3FvU/s1600-h/image001.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img $r="true" border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Ss17954LACI/AAAAAAAAAhQ/pqddTGs3FvU/s320/image001.jpg" /></a><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><strong><span style="color: red;">First date:</span></strong><br /></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: red;">You get to kiss her goodnight. </span></strong><br /></div><div style="text-align: center;"><br /><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: red;">Second date: </span></strong><strong><br /></strong><br /></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: red;">You get to grope all over and make out a bit. </span></strong><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><strong><br /><span style="color: red;"></span></strong><br /></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: red;">Third date: </span></strong><strong><br /></strong><br /></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #990000;"><span style="color: red;">You get to have sex but only in the missionary position.</span> </span></strong><br /></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #990000;"></span></strong>&nbsp; <br /></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #6aa84f;">Irish Women:</span></strong> <br /></div><div style="text-align: center;">&nbsp; <br /></div><div align="center" class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Ss18TSPkdPI/AAAAAAAAAhY/jygNJIa70DM/s1600-h/image002.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img $r="true" border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Ss18TSPkdPI/AAAAAAAAAhY/jygNJIa70DM/s320/image002.jpg" /></a><br /></div><div align="center" class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><br /></div><div align="center" class="" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><span style="color: #6aa84f;"><strong>First Date: </strong></span><br /></div><div align="center"><span style="color: #6aa84f;"><strong>You both get blind drunk and have sex. </strong></span><br /></div><div align="center"><span style="color: #6aa84f;"><br /><strong></strong></span><br /></div><div align="center"><span style="color: #6aa84f;"><strong>Second Date: </strong></span><br /></div><div align="center"><span style="color: #6aa84f;"><strong>You both get blind drunk and have sex. </strong></span><br /></div><div align="center"><span style="color: #6aa84f;"><br /><strong></strong></span><br /></div><div align="center"><span style="color: #6aa84f;"><strong>20th Anniversary: </strong></span><br /></div><div align="center"><span style="color: #6aa84f;"><strong>You both get blind drunk and have sex.</strong></span> <br /></div><div align="center">&nbsp; <br /></div><div align="center"><strong><span style="color: #0b5394;">Italian Women</span></strong> <br /></div><div align="center"><strong><span style="color: #0b5394;"></span></strong>&nbsp; <br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Ss18VPf1gsI/AAAAAAAAAhg/SVZT3zQ9GTQ/s1600-h/image003.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img $r="true" border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Ss18VPf1gsI/AAAAAAAAAhg/SVZT3zQ9GTQ/s320/image003.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: center;"><strong><span style="color: #0b5394;">First Date: </span></strong><strong><span style="color: #0b5394;"></span></strong><br /></div><div align="center"><span style="color: #0b5394;"><strong>You take her to a play and an expensive restaurant. </strong></span><br /></div><div align="center"><span style="color: #0b5394;"><br /><strong></strong></span><br /></div><div align="center"><span style="color: #0b5394;"><strong>Second Date: </strong></span><br /></div><div align="center"><span style="color: #0b5394;"><strong>You meet her parents and her Mom makes spaghetti &amp; meatballs. </strong></span><br /></div><div align="center"><span style="color: #0b5394;"><br /><strong></strong></span><br /></div><div align="center"><span style="color: #0b5394;"><strong>Third Date: </strong></span><br /></div><div align="center"><span style="color: #0b5394;"><strong>You have sex, she wants to marry you &amp; insists on a 3-carat ring. </strong></span><br /></div><div align="center"><span style="color: #0b5394;"><br /><strong></strong></span><br /></div><div align="center"><span style="color: #0b5394;"><strong>5th Anniversary: </strong></span><br /></div><div align="center"><span style="color: #0b5394;"><strong>You already have 5 kids together; hate the thought of having sex. </strong></span><br /></div><div align="center"><span style="color: #0b5394;"><br /><strong></strong></span><br /></div><div align="center"><span style="color: #0b5394;"><strong>6th Anniversary: </strong></span><br /></div><div align="center"><strong><span style="color: #0b5394;">You find yourself a Mistress.</span> </strong><br /></div><div align="center"><strong>&nbsp; </strong><br /></div><div align="center"><strong><span style="color: #b45f06;">Chinese Women</span></strong> <br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Ss18VlacMwI/AAAAAAAAAho/e-EgmwO7Lmo/s1600-h/image004.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img $r="true" border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Ss18VlacMwI/AAAAAAAAAho/e-EgmwO7Lmo/s320/image004.jpg" /></a><br /></div><span style="color: #b45f06;"><strong>First date: </strong></span><br /><span style="color: #b45f06;"><strong>You get to buy her an expensive dinner but nothing happens. </strong></span><br /><span style="color: #b45f06;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: #b45f06;"><strong>Second date: </strong></span><span style="color: #b45f06;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: #b45f06;"><strong>You buy her an even more expensive dinner. Nothing happens again. </strong></span><br /><span style="color: #b45f06;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: #b45f06;"><strong>Third date: </strong></span><span style="color: #b45f06;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: #b45f06;"><strong>You don't even get to the third date and you've already realized nothing </strong></span><span style="color: #b45f06;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: #b45f06;"><strong>is ever going to happen.</strong></span> <br /><br /><strong><span style="color: lime;">Indian Women</span></strong><br /><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Ss18WSov4eI/AAAAAAAAAhw/Bq6PqmOT_Y4/s1600-h/image005.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img $r="true" border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Ss18WSov4eI/AAAAAAAAAhw/Bq6PqmOT_Y4/s320/image005.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><strong><span style="color: lime;">First date: </span></strong><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><strong><span style="color: lime;">Meet her parents. </span></strong><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><strong><br /><span style="color: lime;"></span></strong><br /></div><strong><span style="color: lime;">Second date: </span></strong><strong><br /></strong><br /><strong><span style="color: lime;">Set the date of the wedding. </span></strong><br /><strong><br /><span style="color: lime;"></span></strong><br /><strong><span style="color: lime;">Third date: </span></strong><strong><br /></strong><br /><span style="color: lime;"><strong>Wedding night!</strong> </span><br />&nbsp; <br /><strong>Black Women</strong> <br />&nbsp; <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Ss18XJHIoTI/AAAAAAAAAh4/EeEqXj0h9n4/s1600-h/image006.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img $r="true" border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Ss18XJHIoTI/AAAAAAAAAh4/EeEqXj0h9n4/s320/image006.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><strong>First Date: </strong><br /></div><strong>You get to buy her a real expensive dinner. </strong><br /><strong><br /></strong><br /><strong>Second Date: </strong><strong><br /></strong><br /><strong>You get to buy her and her girlfriends a real expensive dinner. </strong><br /><strong><br /></strong><br /><strong>Third Date: </strong><strong><br /></strong><br /><strong>You get to pay her rent. </strong><br /><strong><br /></strong><br /><strong>Tenth Date: </strong><strong><br /></strong><br /><strong>She's pregnant by someone other than you.</strong> <br /><br /><strong><span style="color: magenta;">Mexican Women</span></strong><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Ss18Xx9wnGI/AAAAAAAAAiA/1dV9Rq909zg/s1600-h/image007.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img $r="true" border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Ss18Xx9wnGI/AAAAAAAAAiA/1dV9Rq909zg/s320/image007.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: magenta;"><strong>First Date: </strong></span><br /></div><span style="color: magenta;"><strong>You buy her an expensive dinner, get drunk on Tequila, </strong></span><span style="color: magenta;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: magenta;"><strong>and have sex in the back of her car. </strong></span><br /><span style="color: magenta;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: magenta;"><strong>Second Date: </strong></span><span style="color: magenta;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: magenta;"><strong>She's pregnant. </strong></span><br /><span style="color: magenta;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: magenta;"><strong>Third Date: </strong></span><span style="color: magenta;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: magenta;"><strong>She moves in. One week later, her mother, father, his girlfriend, her </strong></span><span style="color: magenta;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: magenta;"><strong>two sisters, her brother, all of their kids, her grandma, her father's </strong></span><span style="color: magenta;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: magenta;"><strong>girlfriend's mother, her two cousins, her sister's boyfriend and his </strong></span><span style="color: magenta;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: magenta;"><strong>three kids move in and you live on rice and beans for the rest of your </strong></span><span style="color: magenta;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: magenta;"><strong>life in your home that used to be nice, but now looks like a home along </strong></span><span style="color: magenta;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: magenta;"><strong>the Tijuana strip.</strong></span> <br />&nbsp; <br /><strong><span style="color: orange;">Arab Women</span></strong> <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Ss18YSYjz7I/AAAAAAAAAiI/LUMt9yL_lSk/s1600-h/image008.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img $r="true" border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Ss18YSYjz7I/AAAAAAAAAiI/LUMt9yL_lSk/s320/image008.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: orange;"><strong>First Date: </strong></span><br /></div><span style="color: orange;"><strong>Mother, Father, Brothers, Sisters, Cousins, Aunts, Uncles, Friends and entire Arab community finds out. </strong></span><br /><span style="color: orange;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: orange;"><strong>Second Date: </strong></span><span style="color: orange;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: orange;"><strong>Guy is shot dead. </strong></span><br /><span style="color: orange;"><br /><strong></strong></span><br /><strong><span style="color: orange;">No third date!!!</span> </strong><br /><strong></strong>&nbsp; <br /><strong><span style="color: blue;">Greek Women</span></strong> <br /><strong><span style="color: blue;"></span></strong>&nbsp; <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Ss18ZOaOHoI/AAAAAAAAAiQ/Ml3HbKcDEW4/s1600-h/image009.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img $r="true" border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Ss18ZOaOHoI/AAAAAAAAAiQ/Ml3HbKcDEW4/s320/image009.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue;"><strong>First Date: </strong></span><br /></div><span style="color: blue;"><strong>You will have to spend all your money to impress </strong></span><br /><span style="color: blue;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: blue;"><strong>Second Date: </strong></span><span style="color: blue;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: blue;"><strong>You will take out a loan to keep the image </strong></span><br /><span style="color: blue;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: blue;"><strong>Third Date : </strong></span><span style="color: blue;"><br /><strong></strong></span><br /><span style="color: blue;"><strong>You are broke, she finds someone wealthier</strong></span> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-4348366431932674562?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-91002998864773035502009-10-02T05:31:00.000-07:002009-10-02T05:31:51.898-07:00Κακά τα ψέμματα, οι γυναίκες δεν επιλέγουμε μια τσάντα αποκλειστικά και μόνο επειδή το χρώμα ταιριάζει με τις καινούργιες ψηλοτάκουνες γόβες μας, επειδή η δαντέλα της πρώτης είναι πιο όμορφη απο της δεύτερης, ή επειδή η φόδρα είναι γερή. Υπάρχει ένας κοινός κώδικος μέσα στο μυαλό μας που σε συνεργασία με την αχαλίνωτη φαντασία, μας εππηρέαζει. <br /><br />Ποιος είναι αυτός ο κώδικας? Ονομάζεται χωρητικότητα! Μάλιστα, κοιτάμε μια τσάντα και υπολογίζουμε πόσα χρήσιμα και αναγκαία αντικείμενα μπορούν να χωρέσουν ή να στριμωχτούν στην ανάγκη, μέσα σε μια τσάντα. Αν βέβαια έχει και τσέπες, ακόμα καλύτερα! <br /><br />Απο μια έρευνα στις δικές μου τσάντες αλλά και των φιλενάδων μου ανακάλυψα ότι υπάρχουν μέσα:<br /><br />Πορτοφόλι, πορτοφολάκι για κέρματα, κομποιουτεράκι, χαρτάκια post it, stick nescafe, γαλατάκια για καφέ, ζαχαρίνη, καλλυντικά, καθρεφτάκι, βούρτσα, λίμα για τα νύχια, νυχοκόπτη, τσιμπιδάκι για τα φρύδια, στέκα, αναπτήρα, τσιγάρα, σοκολάτα, τσίχλες, καραμέλες βουτύρου, καραμέλες αγχολυτικές, καραμέλες για τον λαιμό, οδοντικό νήμα, ένα Άρλεκιν, μπλοκάκι με μίνι στυλό, organizer, γυαλιά ηλίου, κινητό για την δουλειά, κινητό για τους φίλους, χαρτομάντηλα, προφυλακτικά με γεύσεις ή ραβδώσεις, ταμπόν, σερβιετάκια,&nbsp;στρινγκάκι, δείγμα ketchup, δείγμα μουστάρδας, mp3 player, καρτ - ποσταλ απο τις τελευταίες διακοπές, φωτογραφική μηχανή, σπόροι λουλουδιών, κροκέτες για γάτες, γραμματόσειρα, εισιτήρια, μαρκαδοράκι ανεξίτηλο, σκουλαρίκια, φωτογραφία του Σάκη Ρουβά, ημερολόγιο, ταρώ, κλειδιά σπιτιού, κλειδιά αυτοκινήτου, κλειδιά αγνώστου προελεύσεως και χρήσεως, κλειδιά για λουκέτο αγνώστου προελεύσεως επίσης, επαγγελματικές κάρτες, μπομπονιέρες και κουφέτα, άρωμα, βιταμίνες, μανταλάκια, ελβετικός σουγιάς πολλών χρήσεων, εκπτωτικά κουπόνια για super market, φυλαχτά και γούρια, βαζάκι με αγγουράκια τουρσί, μπουκάλι με νερό, σακούλα super market που περιέχει μέσα ουροσυλλέκτη, μινι λεξικό... και η λίστα επεκτείνεται, μοναδικό όριο η φαντασία και η χωρητικότητα της τσάντας. (που βογγάει). <br /><br />Για αυτό άντρες, προσοχή! Μην ψαχουλεύετε τις τσάντες μας, γιατί μπορεί να βρεθείτε με δύο - τρία δάχτυλα λιγότερα. <br /><br />Το άρθρο θα συνεχιστεί στην Φρικιπαίδεια!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-9100299886477303550?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-69064982841395135562009-07-24T08:28:00.000-07:002009-07-24T08:32:56.736-07:00<div align="center"><b><span style="font-family:Comic Sans MS;"><span style="color:brown;"><span style="LINE-HEIGHT: 1.3em;font-size:12;" >Αυτή η νύχτα μένει</span></span></span></b><br /><br /><span style="font-family:Comic Sans MS;"><span style="color:brown;"><br />Μουσική &amp; στίχοι: <strong>Σταμάτης Κραουνάκης</strong><br />Πρώτη εκτέλεση: <strong>Δήμητρα Παπίου</strong><br /><br /><br /><strong>Πέλαγο να ζήσω δε θα βρω<br />σε ψυχή ψαριού, κορμί γατίσιο.<br />Κάθε βράδυ βγαίνω να πνιγώ,<br />πότε άστρα πότε άκρη της αβύσσου.<br />Κάτι κυνηγώ, σαν τον ναυαγό,<br />τα χρόνια μου σεντόνια μου, τσιγάρα να τα σβήσω.<br /><br />Αυτή η νύχτα μένει,<br />αιώνες παγωμένη,<br />που δυο ψυχές δεν βρήκαν καταφύγιο.<br />Κι ήρθαν στον κόσμο ξένοι και καταδικασμένοι<br />να ζήσουν έναν έρωτα επίγειο.<br /><br />Χάθηκα κι εγώ κάποια βραδιά,<br />πέλαγο η φωνή του Καζαντζίδη.<br />Πέφταν τ' άστρα μες στην λασπουριά,<br />μαύρος μάγκας ο καιρός και μαύρο φίδι.<br />Μου 'γνεφε η καρδιά, πάρε μυρωδιά,<br />το λάδι εδώ πως καίγεται και ζήσε το ταξίδι.<br /><br />Αυτή η νύχτα μένει,<br />αιώνες παγωμένη,<br />που δυο ψυχές δεν βρήκαν καταφύγιο.<br />Κι ήρθαν στον κόσμο ξένοι και καταδικασμένοι<br />να ζήσουν έναν έρωτα επίγειο.</strong> </span></span></div><p><span style="font-family:Comic Sans MS;"><span style="color:brown;"></span></span></p><p><span style="font-family:Comic Sans MS;color:#cc33cc;">Ωραίο τραγούδι, μελαγχολικό όμως και δεν μου αρέσει. Θα ήθελα να του δώσω ένα "happy end". Ότι βρήκαν το δικό τους σοκολατένιο σπίτι, χωρίς την μάγισσα βέβαια και έτρωγαν όση σοκολάτα λαχταρούσε η ψυχούλα τους. Αλλά ήταν σοκολάτα διαίτης, μην παχύνουμε την Ιουλιέτα του τραγουδιού μας! :P</span></p><div align="center"><span style="font-family:Comic Sans MS;"><br /><span style="color:#a52a2a;"></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-6906498284139513556?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-3093029336991297342009-02-10T08:49:00.000-08:002009-02-10T09:38:13.158-08:00Η ημερομήνια που γίνονται οι περισσότεροι γάμοι είναι 14 Φεβρουαρίου ή αλλιώς η γιορτή των ερωτευμένων. Είναι πολύ όμορφο που υπάρχει αυτή η γιορτή και γιορτάζεται ο έρωτας αλλά αυτό που με θυμώνει είναι οι άνθρωποι που λένε ότι δεν πιστεύουν. Όχι γιατί έχασαν τον άνθρωπο της ζωής τους αλλά γιατί ξέχασαν πως είναι να είσαι ερωτευμένος και βολεύτηκαν σε έναν γάμο, σε μια δουλειά, σε μια ασφάλεια που πολλές φορές δεν τα επιδίωξαν κιόλας.<br /><br />Δεν πιστεύω ότι η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου είναι η γιορτή για τους ανθοπώληδες και τους ζαχαροπλάστες αλλά μια ευκαιρία να ανακαλύψει κανείς την χαμένη αθωότητα του, να δώσει μια ευκαιρία στον εαυτό του, να ακούσει τα αισθήματα του και όχι την λογική του.<br />Πολλοί θα πουν ότι γιορτάζουν όλον τον χρόνο. Δηλαδή όλες τις μέρες του χρόνου περνάς τις περισσότερες ώρες με το ταίρι σου προσφέροντας του δώρα ή φτιάχνοντας του γλυκά? Εκτός αν εννοούν εκείνο το κάποιο σαββατοκύριακο, του κάποιου μήνα που πήγαν κάπου μαζί, χωρίς έγνοιες, υποχρεώσεις και ανασφάλειες.<br /><br />Το άλλο άκρο είναι όλοι αυτοί που κλαίνε την μοίρα τους για άτομα που έχασαν, για λάθος επιλογές, γιατί δεν μπορούν να ερωτευτούν ξανά. Αν απεγκλωβιστούν απο την τιμωρία που έχουν επιβάλλει στον εαυτό τους θα ανακαλύψουν ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εκεί έξω που θα μπορούσαν να γνωρίσουν και να τους κάνουν ευτυχησμένους. Υπάρχει πολύ μοναξιά εκεί έξω αλλά αν είσαι μόνος ας είσαι απο επιλογή και όχι απο μαζοχισμό.<br /><br />Ερωτευτείτε, γίνετε ερωτεύσιμοι, δώστε στον άλλον την ανεμόσκαλα που χρειάζεται για να ανέβει στο αερόστατο σας. Αυτό το τόσο αγνό συναίσθημα αρχίζει να φθείρετε και την θέση του να την καταλαμβάνει το ωμό σεξ.<br /><br />Δώστε μια ευκαιρία σε αυτήν την παρεξηγημένη γιορτή. Δώστε μια ευκαιρία στον έρωτα. Μιλήστε, εκφραστείτε, χορέψτε στους ρυθμούς αυτού του "Σ' αγαπώ" που πλανιέται στον αέρα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-309302933699129734?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-10365200239770207912008-11-06T13:23:00.000-08:002008-11-07T05:20:01.111-08:00<div><span style="color: rgb(240, 128, 128); font-weight: bold;">Παραδέχομαι ότι έχω αρκετό καιρό να συνδεθώ στο προσωπικό μου ημερολόγιο γιατί βαριόμουν. Έκατσα σήμερα και έκανα ένα ξεκαθάρισμα σε πρόχειρα posts τα οποία δεν έχουν κάτι να δώσουν αλλά μου έφυγε το σαγόνι διαβάζοντας το παρακάτω. Πολύ μιζέρια και απαισιοδοξία αδερφάκι μου!</span><br /><br /><span style="color: rgb(240, 128, 128); font-weight: bold;">Ευτυχώς που οι άνθρωποι αλλάζουμε, αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας, κυνηγάμε τα όνειρα μας, βρίσκουμε νέους ήρωες και όλα αυτά όχι μέρα με την μέρα, αλλά λεπτό με λεπτό! Ναι, τα δεδομένα αλλάζουν κάθε δευτερόλεπτο, όσο και αν ακούγεται κάπως.<br /><br />Το μόνο που αναγνωρίζω απο εμένα στο παρακάτω κείμενο είναι ο τρόπος γραφής.<br /></span><br />"Πότε είναι αργά και πότε νωρίς? Τι σε γεμίζει και τι σε αδειάζει? Και τι νόημα έχει να ρωτάς?<br />Τις τελευταίες μέρες νιώθω ότι έχω μπει σε έναν κυκλώνα δράσεων - αντιδράσεων - πράξεων - αντιπράξεων και ενώ δεν με αφορούν όλα αυτά, η ενέργεια μου κυλάει σαν το αίμα που φεύγει απο την πληγή. Χμμ...Φεύγει το κακό αίμα, η κακιά ενέργεια αλλά με εξαντλεί αυτό και θέλω να σταματήσει. Νιώθω κούραση που δεν είναι δικιά μου. Νιώθω πόνο που δεν μου ανήκει. Και το κυριότερο: Δεν νιώθω κανένα συναίσθημα, λες και βάλτωσε η καρδία μου. Το μόνο που λειτουργεί ως αγχολυτικό είναι οι γάτες μου. Τις χαιδεύω και ξεχνιέμαι για λίγο.<br /><br />Το ραδιόφωνο παίζει αγαπημένο τραγούδι αλλά ακόμα και αυτό δεν με κάνει να νιώσω τίποτα. "Big girls don't cry" λέει η Fergie. "Da, da, da, da, da, da..."<br />Και μετά βάζουν και ένα "Sorry for loving you" έτσι για να χτυπήσουν νεύρο...Επίτηδες το κάνουν? Ή είναι τρελοί αυτοί οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί και πρέπει να τους στείλουμε να κάνουν παρέα με τους Ρωμαίους?<br /><br />Και άξαφνα ένα σμσ κάνει κλικ, διάλογος και φωτίζει για λίγο η μέρα. Μετά βέβαια ξανάεπεσα. "I ate the lotus"...Τον Λωτό του Οδυσσέα? Τον Λωτό της γνώσης και της πτώσης των πρωτόπλαστων? Τον ροζ Λωτό που φυτρώνει στους βάλτους και κάνει παρέα με τα Koi?<br /><br />Λέει έφηβοι βάλανε φωτιά σε φέρετρο και μετά σε μια νεκροφόρα. Για πλάκα. Γιατί δεν είχαν κάτι καλύτερο να κάνουν. Θα έλεγα να πάνε να παίξουνε με το πουλάκι τους καλύτερα.<br /><br />Ήρθε ο πατέρας μου και μου έφερε μπακλαβά φτιαγμένο απο τα χεράκια της αγαπημένης του. Για να με γλυκάνει υποθέτω. Δεν με πείραξε που έχει σχέση, εξάλλου έχει χωρίσει απο την μητέρα μου εδώ και 13 χρόνια. 13 είπα? Υποτίθεται ότι είναι γρουσούζικα? Για τον πατέρα μου, όχι, γιατί βρήκε μια κοπέλα που τον φροντίζει και του φέρεται καλά. Τους εύχομαι ότι καλύτερο μιας και είναι μεγάλα παιδιά και ξέρουν πλέον τι θέλουν.<br /><br />Σκέφτομαι πόσες ιστορίες έχω αφήσει μισές, πόσες δεν έχω καν ξεκινήσει και δεν έχω διάθεση να τις γράψω. Φάση είναι, θα περάσει, ας πιώ λίγο μεταλλικό νερό φορτισμένο με θετικές σκέψεις. Το νερό είναι αγωγός και διπλασιάζει/ μεγενθύνει/ μεγαλώνει/ μεγιστοποιεί οτίδηποτε περνάει απο μέσα του. ("Wow! Όλα αυτά?" απαντάει η μικρή φωνούλα ειρωνείας μέσα μου...Ναι, αυτοσαρκάζομαι και αυτοξεσκίζω τις σάρκες μου και αυτοκατάστρεφομαι αμά λάχει.)<br /><br />Χτες περπατώντας έφτασα νωρίτερα απ' ότι έπρεπε. Ήρθα παρά είκοσι, ενώ έπρεπε να είμαι ακριβώς. Σήμερα άργησα και ήρθα πετώντας. Έφυγα παρά είκοσι και έφτασα και δέκα. Κάποιος με ρώτησε κάτι και του απάντησα. Με ακρίβεια. Με πληρότητα. Με σεβασμό. Αυτή είναι η δουλειά μου. Να απαντάω σε ερωτήσεις, όσο ηλίθιες και χαζές και αν είναι.<br />Ελπίζω αύριο να μην χρειαστεί να περπατήσω αλλά ούτε και να πετάξω. Ελπίζω αύριο απλά να οδηγήσω τα βήματα μου."</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-1036520023977020791?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-1192219899728847732008-07-21T23:40:00.001-07:002008-07-22T00:49:48.636-07:00<div align="left">Δεν θα κάνω βαρετούς προλόγους θα μπω κατευθείαν στο ψητό. Και τι ψητό! Με σάλτσα βατόμουρου παρακαλώ!</div><p>Την περασμένη εβδομάδα παρακολουθούσα μια εκπομπή στον Άλφα, που ονομάζεται "Dr. 90210" και έχει σχέση με ιδιωτικούς γιατρούς που πραγματοποιούν πλαστική εγχείρηση σε άτομα τα οποία την χρειάζονται. Ή και όχι. Δεν είμαι κατά των πλαστικών, είμαι κατά των καταχρήσεων. </p><p>Στο συγκεκριμένο επεισόδιο, της Πέμπτης αν θυμάμαι καλά, έδειξε μια σχετικά συμπαθητικιά κοπέλα, η οποία είχε χάσει τελείως τα χαρακτηριστικά της απο τις τόσες πλαστικές, μποτοξ, βλεφαροπλαστική, κολλαγόνο στα χείλη, μίκρυνση της μύτης κτλ...Πήγε στον χειρούργο για να φτιάξει τα μήλα του προσώπου της. Η συγκεκριμένη κυρία, ήταν γύρω στα 32 και περριτό να πω ότι έμοιαζε για 42 αντί για 24. (Ναι, μου αρέσει να παίζω με τα νούμερα). Είχε επίσης υπάρξει και πρωταγωνίστρια σε σκληρό πορνό αλλά έφυγε απο τον χώρο. (Μεγάλη απώλεια...) Το θέμα είναι πως παραδέχτηκε ότι έχει εθιστεί στις πλαστικές επεμβάσεις, ότι εννοείται πως θα κάνει μπότοξ κάθε χρόνο και η επόμενη εγχείρηση της θα ήταν στα δαχτυλάκια των ποδιών της(!) γιατί τα θεωρεί...χοντρά! </p><p>Σήμερα το πρωί, στις 8 ήρθε μια κοπέλα η οποία ήταν μαυρισμένη, ξανθιά, πλαστική. Ίσως αυτήν είχαν ως πρότυπο πριν 30 χρόνια οι δημιουργοί της Mattel για μοντέλο της Barbie. Εκτός απο το στήθος που ήταν αφύσικα στητό σαν πύραυλοι, το μαύρισμα της ήταν χειρότερο απο του Ψινάκη και το μαλλί της είχε υποστεί τέτοια μετάλλαξη απο το οξυζενέ που ήταν σχεδόν άσπρο. Βασική λεπτομέρεια τα χείλη της σαν φουσκωμένα μαξιλαράκια και τα φρύδια της σαν τόξα λαξευτά που θα έκαναν τον Μr. Spok να κοκκινίσει.<br /></p><p>Κατά την γνώμη μου πάντα, και στις δύο περιπτώσεις οι αλλαγές στο σώμα και την ψυχολογία τους δεν έγιναν γιατί ήταν κάποια βασική ανάγκη αλλά αναγκαιότητα γιατί μισούν τον εαυτό τους και θέλουν να τον τροποποιήσουν. Για να ξεφύγουν απο τα λάθη του παρελθόντος. Γιατί έχουν φοβερά κολλήματα με την ομορφιά. (Το πλαστικό δεν είναι όμορφο, παρά μόνο όταν βρίσκεται σε κάδους ανακύκλωσης). Γιατί δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα. </p><p>Όσο όμως και αν προσπαθούν να απαλλαγούν απο αυτό που εμείς οι κοινοί θνητοί ονομάζουμε χρόνο, χώρο, πραγματικότητα, τρίτη διάσταση, αυτό θα τις κυνηγάει. Και θα τις πιάσει. Και θα είναι αμείλικτο γιατί το αψήφισαν σε τέτοιο βαθμο.</p><p align="center"><strong>Κάτω οι Barbies, ζήτω το αληθινό!</strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-119221989972884773?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-47215386034133274702008-01-18T03:36:00.000-08:002008-01-18T03:37:34.332-08:00Κάποιοι παίζουν με την φωτιά και ενώ ξέρουν ότι θα καούν συνεχίζουν. Ενώ έχουν ήδη καεί και θα έπρεπε να φυσάνε και το γιαούρτι, συνεχίζουν. Και αφού βλέπουν ότι η φωτιά τους έχει περικυκλώσει, αυτοί σε κοιτάνε με δακρύβρεχτα μάτια, περιμένοντας να τους σώσεις. Σίγουρα θα τους σώσω...Ας πρόσεχαν. Ας πρόσεχαν και να μην έπαιζαν με ξένες φωτιές, ούτε να προσπαθούσαν να τις τιθασεύσουν. Ας πρόσεχαν το πετσί τους.<br /><br />Because the night…<br /><br />Κάποιοι, θεωρούν τις θάλασσες των άλλων δικές τους για να κυβερνήσουν τα σάπια καράβια τους που εξωτερικά είναι καλογυαλισμένα και εσωτερικά σκοτεινά και κρύα. Κάνουν φίλους τους τα βρύα και τα σαλάχια, γιατί δεν μιλάνε. Και τα βράδια σκοτώνουν καρχαρίες γιατί δήθεν τους πέρασαν για δελφίνια. Όταν όμως οι καρχαρίες γίνουν ομάδα και τους επιτεθούν, αυτοί σε κοιτάζουν με δακρύβρεχτα μάτια, περιμένοντας να τους σώσεις. Σίγουρα θα τους σώσω και αυτούς...Ας πρόσεχαν. Ας πρόσεχαν τον εγωισμό τους και τα βαθιά νερά στις θάλασσες των άλλων. Ας πρόσεχαν το πετσί τους.<br /><br />Because the night…<br /><br />Κάποιοι λατρεύουν το σκοτάδι, γνωρίζοντας ότι αυτό τους φτύνει. Και επιμένουν και πολεμάνε και προσπαθούν να το αγκαλιάσουν. Όταν πλέον δεν τα καταφέρουν, το μαχαιρώνουν προσπαθώντας να το ματώσουν. Όμως το σκοτάδι δεν ματώνει, τυλίγει τα φτερά του γύρω του, σαν νυχτερίδα. Και όταν με μάτια φωτεινότερα και από αστέρια κατακεραυνώνει τους πιστούς – άπιστους αυτοί σε κοιτάζουν με δακρύβρεχτα μάτια, περιμένοντας να τους σώσεις. Σίγουρα…Ας πρόσεχαν. Ας πρόσεχαν, όχι τα φωτεινότερα σκοτάδια των άλλων αλλά τα δικά τους. Ας πρόσεχαν το πετσί τους.<br /><br />Because the night…<br /><br />Κάποιοι, παλεύουν με τους αέρηδες στο μπρα-ντε-φερ και γοητεύονται από την μυρωδιά της καρύδας που αναδύουν. Δεν είναι τίμιοι όμως και προσπαθούν να κλέψουν αυτό που δεν τους άνηκε ποτέ. Τότε οι αέρηδες θυμώνουν και τους κυνηγάνε. Τους κυνηγάνε με το φεγγάρι ως οδηγό και αυτοί σε κοιτάζουν με δακρύβρεχτα μάτια, περιμένοντας να τους σώσεις. Σίγουρα…Ας πρόσεχαν. Ας πρόσεχαν το μηδέν και το άπειρο. Ας πρόσεχαν το πετσί τους.<br /><br />Because the night…<br /><br />Κάποιοι, βάφουν τα πρόσωπα τους με τα χρώματα του πολέμου αλλά είναι τόσο άμυαλοι που δεν μπήκαν στον κόπο να μάθουν ποια είναι αυτά. Προσπαθούν να γίνουν τρομαχτικοί και διηγούνται ιστορίες της ζωής τους γεμάτες απο γλίτσα και λάσπη. Και όταν οι ινδιάνοι τους περικυκλώνουν αυτοί σε κοιτάζουν με δακρύβρεχτα μάτια, περιμένοντας να τους σώσεις. Σίγουρα…Ας πρόσεχαν. Ας πρόσεχαν τα ιερά και τα όσια των άλλων. Ας πρόσεχαν το πετσί τους.<br /><br />Because the night…<br /><br />Κάποιοι, περπατάνε με το κεφάλι ψηλά, ω, αυτοί είναι οι χειρότεροι!, και την πλάτη ίσια να κοιτάει στα ουράνια. Πιστεύουν ότι κοιτάνε στα μάτια τον ήλιο και ο ήλιος τους φοβάται. Ανοήτοι...Ποτέ κανένας ήλιος δεν φοβήθηκε τίποτε, πάντα στεκόντουσαν πάνω απο τις πυραμίδες φιλώντας τες. Και όταν καταλαβαίνουν ότι κάτι δεν πάει καλά, αυτοί σε κοιτάζουν κλαίγοντας και σκίζοντας την πέτσα τους, περιμένοντας να τους σώσεις. Σίγουρα…Ας πρόσεχαν. Ας πρόσεχαν που βαδίζουν, ας πρόσεχαν τους οιωνούς.<br /><br />Because the night belongs her creatures, because the day belongs to those who dares to love...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-4721538603413327470?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-14678790755530923282007-11-19T07:11:00.000-08:002008-12-08T13:03:08.896-08:00Ας υποθέσουμε πως συμβαίνουν 5 πράγματα ταυτόχρονα την ίδια στιγμή μέσαστο σπίτι σας που απαιτούν την προσοχή σας:<br /><div> </div><br /><div align="center">1) Xτυπάει το τηλέφωνο.<br /></div><div align="center">2) Tο μωρό σας κλαίει.<br /></div><div align="center">3) Kάποιος χτυπάει στην πόρτα σας.</div><div align="center"> </div><div align="center">4) Έχετε αφήσει τα ρούχα απλωμένα στο μπαλκόνι και έχει αρχίσει να βρέχει.<br /></div><div align="center">5) Έχετε αφήσει ανοιχτή την βρύση στην κουζίνα και το νερό έχει αρχίσει ναξεχειλίζει από τον νεροχύτη.</div><div align="center"> </div><div align="center">Ποιο από όλα νομίζετε πως είναι το πιο σημαντικό? Γράψτε σ' ένα χαρτί με ποια σειρά θα διευθετούσατε τα παραπάνωπροβλήματα, χωρίς όμως να έχετε κοιτάξει τι σημαίνει το καθένα!! Κάντε το...θα εκπλαγείτε από τις απαντήσεις σας.<br /></div><div align="center">Εγώ διάλεξα: 2, 5, 3, 1, 4...<br /><br /></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff6666;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5134572168461268626" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 142px; CURSOR: hand; HEIGHT: 128px; TEXT-ALIGN: center" height="156" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/R0GqLt69tpI/AAAAAAAAAJo/T5o7OUKpwqY/s320/arrow-down.jpg" width="142" border="0" /></span><br /></div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff6666;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5134572168461268626" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 142px; CURSOR: hand; HEIGHT: 128px; TEXT-ALIGN: center" height="156" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/R0GqLt69tpI/AAAAAAAAAJo/T5o7OUKpwqY/s320/arrow-down.jpg" width="142" border="0" /></span></div><div><br /></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff6666;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5134572168461268626" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 142px; CURSOR: hand; HEIGHT: 128px; TEXT-ALIGN: center" height="156" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/R0GqLt69tpI/AAAAAAAAAJo/T5o7OUKpwqY/s320/arrow-down.jpg" width="142" border="0" /></span></div><br /><div></div><br /><div>Κάθε σημείο αντιπροσωπεύει ένα πράγμα στη ζωή:</div><br /><div></div><br /><div>1)Τηλέφωνο = δουλειά</div><br /><div></div><br /><div>2) Μωρό = οικογένεια </div><br /><div></div><br /><div>3) Πόρτα που χτυπάει = φίλοι</div><br /><div></div><br /><div>4) Ρούχα που στεγνώνουν = λεφτά</div><br /><div></div><br /><div>5) Νερό στην κουζίνα = σεξ</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>Ποιος διάλεξε πρώτα από όλα να πάει να σταματήσει την βρύση στην κουζίνα??? </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-1467879075553092328?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-42656840405198423592007-11-11T23:52:00.000-08:002008-12-08T13:03:09.076-08:00<strong><em><span style="color:#eec591;"></span></em></strong><a href="http://2.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/RzgSKy5ggCI/AAAAAAAAAJI/rAkdmuPq6Io/s1600-h/Suite_Sixteen_by_girltripped.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5131871752059650082" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/RzgSKy5ggCI/AAAAAAAAAJI/rAkdmuPq6Io/s400/Suite_Sixteen_by_girltripped.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><span style="COLOR: rgb(238,197,145)"><em><strong>Σώμα, θυμήσου όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες,<br />όχι μονάχα τα κρεββάτια όπου πλάγιασες,<br />αλλά κ' εκείνες τες επιθυμίες που για σένα<br />γυάλιζαν μες στα μάτια φανερά,<br />κ' ετρέμανε μες στη φωνή - και κάποιο<br />τυχαίον εμπόδιο τες ματαίωσε.<br />Τώρα που είναι όλα πια μέσα στο παρελθόν,<br />μοιάζει σχεδόν και στες επιθυμίες<br />εκείνες σαν να δόθηκες - πώς γυάλιζαν,<br />θυμήσου, μες στα μάτια που σε κύτταζαν·<br />πώς έτρεμαν μες στη φωνή, για σε, θυμήσου, σώμα.</strong><br /></span><br /><strong>Κωνσταντίνος Π. Καβάφης</strong> </em><br /></span><br /><br /><strong>Και συμπληρώνω/ προσθέτω παραφράζοντας:<br /><br /><em><span style="color:#996633;">Σώμα, θυμήσου το κλειδί το χαμένο, </span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#996633;">όχι αυτό που κλαίγοντας έδωσες, </span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#996633;">αλλά αυτό που με χαρά παρέδωσες.<br /><br />Σώμα, θυμήσου και εμένα,</span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#996633;">το χρυσό μου φιλί,<br />το ασημένιο δαχτυλίδι,<br />το μπρούτζινο κλειδί.<br /><br />Σώμα, θυμήσου την σκουριά<br />και το μετάξι το πορφυρό,<br />που για σένανε γίνανε μισό.</span></em></strong><em> </em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-4265684040519842359?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-22618560172458274322007-10-21T23:58:00.000-07:002007-10-22T12:05:28.298-07:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img526.imageshack.us/img526/7062/atrailofpinkbyjustshantmv8.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px;" src="http://img526.imageshack.us/img526/7062/atrailofpinkbyjustshantmv8.jpg" alt="" border="0" /></a><br /></div><br /><br />Ο καρκίνος του μαστού είναι μιά μάστιγα γιά το δυτικό κόσμο. Είναι ο συχνότερος καρκίνος στις γυναίκες και προσβάλλει κάθε χρόνο πολλά εκατομμύρια σε όλο τον πλανήτη. Στην Ελλάδα εμφανίζονται περίπου 3500 νέες περιπτώσεις καρκίνου του μαστού το χρόνο. Η ιατρική επιστήμη μπορεί να έχει κάνει μεγάλα άλματα σήμερα γιατρεύοντας κάποιες μορφές καρκίνου, όμως ο καρκίνος του μαστού συνεχίζει το δολοφονικό του έργο σχεδόν αδιαφορώντας γιά την πρόοδο. Βέβαια υπάρχουν αυτή τη στιγμή τρόποι να περιορισθεί η μάστιγα, όχι όμως και να λυθεί το πρόβλημα αφού την αιτία του την αγνοούμε.<br /><br />Τρόποι βασισμένοι στην πρόοδο των διαγνωστικών μεθόδων, της μαστογραφίας, της κυτταρολογίας και της γενετικής, σε συνδυασμό με την προληπτική εξέταση των μαστών από έμπειρο ειδικό γιατρό. Ξέρουμε καλά σήμερα ότι αν ένας καρκίνος του μαστού βρεθεί σε μιά προληπτική μαστογραφία πριν γίνει επιθετικός (διηθητικός) και μάλιστα πριν καν γίνει ψηλαφητός και αφαιρεθεί χειρουργικά (στάδιο in situ) τότε γιατρεύεται οριστικά. Αν εξαιρέσουμε τις εξαρχής πολύ επιθετικές μορφές καρκίνου, για τις οποίες ούτως ή άλλως δεν μπορεί η ιατρική να προσφέρει και πολλά, θα ήταν δυνατόν, σε έναν τέλειο κόσμο, να ελαττώσουμε τους θανάτους από καρκίνο του μαστού, αφοπλίζοντάς τον, σημαδεύοντας το τέρας κατευθείαν στην καρδιά, με ένα βέλος που να γράφει στην αιχμή του: ΕΓΚΑΙΡΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ. Ενα βέλος που ο καρκίνος το τρέμει. Ομως δεν ζούμε στον τέλειο κόσμο. Εχουμε πολλά προβλήματα να επιλύσουμε.<br /><br />Ενα μέρος του πλανήτη πεινάει, ακόμα και στις πολιτισμένες χώρες. Κι έτσι φαίνεται ότι παρά το ότι οι τεχνικές δυνατότητες υπάρχουν, απέχουμε ακόμα πολύ από ένα τέτοιο στόχο.Ο γιατρός που ασχολείται με το μαστό δέχεται καταιγισμό ερωτήσεων από τις ασθενείς του και πολλές φορές δεν έχει το χρόνο να τις απαντήσει όλες. Εξ άλλου ερωτήματα προκύπτουν συνέχεια, ακόμα και αμέσως μετά την επίσκεψη στο γιατρό.Και μάλιστα οι γυναίκες ρωτούν τα ίδια πράγματα είτε κατάγονται από την Αθήνα, τη Δράμα και το Ριζοβούνι, είτε από το Λονδίνο, το Σεράγεβο και την Τσετσενία.<br /><br />Πολλές φορές μάλιστα, οι ίδιες γυναίκες κάνουν σχεδόν τις ίδιες ερωτήσεις σε κάθε ραντεβού με το γιατρό τους, γιατί την ώρα αυτή δεν μπορούν να συγκεντρωθούν και να καταλάβουν την απάντηση. Γιατί νιώθουν ότι δεν είναι δυνατόν να εκθέσουν στο συνήθως περιορισμένο χρόνο ενός ιατρικού ραντεβού όλα όσα τριβελίζουν τη σκέψη τους μέρα και νύχτα, από τη στιγμή που τους προέκυψε κάποιο πρόβλημα στο στήθος.Ετσι σκέφτηκα να μαζέψω τις πιό συνηθισμένες ερωτήσεις και να τις απαντήσω σε ένα βιβλίο κατανοητό, χωρίς πολλές ιατρικές ορολογίες. Ομως ένα τέτοιο βιβλίο, αιωρείται ανάμεσα στην επιστημονική σοβαρότητα και την υπεραπλούστευση, κινδυνεύοντας να γίνει γελοίο αν γείρει προς τη δεύτερη ή ακατανόητο αν γείρει προς την πρώτη.<br /><br />Με τις ιδέες αυτές καρφωμένες συνέχεια στο σκέψη μου, προσπάθησα να γράψω όλα τα κείμενα και αφήνω τους αναγνώστες να κρίνουν κατά πόσο πέτυχα. Πιστεύω πως ένα τέτοιο βιβλίο έλειπε από την ελληνική βιβλιογραφία και δεν γράφεται γιά κερδοσκοπικούς λόγους.Καλή ανάγνωση κι αν έχετε περισσότερες απορίες μην ντραπείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου.<br /><br /><a href="http://www.mastology.gr/gr/prologos.asp">Γιάννης Π. Φύσσας - Δεκέμβριος 2004</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-2261856017245827432?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-49584612718271502982007-08-31T14:24:00.000-07:002007-08-31T15:17:01.200-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img509.imageshack.us/img509/2374/cupidml8.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://img509.imageshack.us/img509/2374/cupidml8.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Μια μέρα συγκεντρώθηκαν σε κάποιο μέρος της γης όλα τα</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> συναισθήματα και όλες οι αξίες του ανθρώπου.</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> Η</span> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);">Τρέλα</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> <span style="color: rgb(204, 204, 204);">αφού συστήθηκε 3 φορές στην </span></span><span style="color: rgb(204, 204, 204); font-weight: bold;">Ανία</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> της πρότεινε να παίξουν κρυφτό.</span><br /><div style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Tο </span><span style="color: rgb(204, 204, 204); font-weight: bold;">Ενδιαφέρον</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> σήκωσε το φρύδι και περίμενε να ακούσει ενώ η </span><span style="color: rgb(204, 204, 204); font-weight: bold;">Περιέργεια</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> χωρίς να μπορεί να κρατηθεί ρώτησε: «Τι είναι το κρυφτό;».</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Ο </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Eνθουσιασμός</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> άρχισε να χορεύει παρέα με την </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Ευφορία</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> και η </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);"><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Χαρά</span> </span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">άρχισε να πηδάει πάνω κάτω για να καταφέρει να πείσει το </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Δίλημμα </span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">και την </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Απάθεια</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> - την οποία δεν την ενδιάφερε ποτέ τίποτα - να παίξουν κι αυτοί.</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Αλλά υπήρχαν πολλοι που δεν ήθελαν να παίξουν: Η </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Αλήθεια</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> δεν ήθελε να παίξει γιατί ήξερε ότι ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα την αποκάλυπταν. Η </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Υπεροψία</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> έβρισκε το παιχνίδι χαζό και ο </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Aνανδρος</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> δεν ήθελε να ρισκάρει.</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">«Ένα, δύο, τρία» άρχισε να μετράει η </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);">Τρέλα</span><span style="color: rgb(204, 102, 204);">.</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Η πρώτη που κρύφτηκε ήταν η </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Τεμπελιά</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">.</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> Μιας και βαριόταν κρύφτηκε στον πρώτο βράχο που συνάντησε.</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Η </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Πίστη</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">πέταξε στους ουρανούς και η </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Ζήλια</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> κρύφτηκε στην σκιά του </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Θριάμβου</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> ο οποίος με την δύναμη του κατάφερε να σκαρφαλώσει στο πιο ψηλό δέντρο.</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Η </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Γεναιοδωρία</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> δεν μπορούσε να κρυφτεί γιατί κάθε μέρος που έβρισκε της φαινόταν υπέροχο μέρος, για να κρυφτεί κάποιος άλλος φίλος της, οπότε το άφηνε ελεύθερο . Και έτσι η </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);"><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Γενναιοδωρία</span> </span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">κρύφτηκε σε μια ηλιαχτίδα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Ο </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Εγωισμός</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> αντιθέτως βρήκε αμέσως κρυψώνα ένα καλά κρυμμένο και βολικό μέρος μόνο για αυτόν.</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Το </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Ψέμα</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">πήγε και κρύφτηκε στον πάτο του ωκεανού.</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Το </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Πάθος</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> και ο </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Πόθος</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> κρύφτηκαν μέσα σε ένα ηφαίστειο.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(185, 211, 238);">Ο</span> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(185, 211, 238);">Έρωτας</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> <span style="color: rgb(204, 204, 204);">δεν είχε βρει ακόμη κάπου να κρυφτεί.</span></span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> Έβρισκε όλες τις κρυψώνες πιασμένες, ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και κρύφτηκε εκεί.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(204, 204, 204);">«....998, 999. 1000» μέτρησε η</span> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);"><span style="color: rgb(204, 102, 204);">Τρέλα</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> </span></span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">και άρχισε να ψάχνει.</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Την πρώτη που βρήκε ήταν η </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Τεμπελιά</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">αφού δεν είχε κρυφτεί και πολύ μακριά.</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Μετά βρήκε την </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Πίστη</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">που μίλαγε στον ουρανό με τον </span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Θεό</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">για θεολογία.</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Ένιωσε τον «ρυθμό» του </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Πόθου</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> και του </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Πάθους</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> στο βάθος του ηφαιστείου και αφού βρήκε την </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Ζήλια</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">δεν ήταν καθόλου δύσκολο να βρει και τον </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Θρίαμβο</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">.</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Βρήκε πολύ εύκολα το </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);">Δίλημμα</span><span style="color: rgb(204, 204, 204);"> που δεν είχε ακόμη αποφασίσει που να κρυφτεί.</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Σιγά σιγά τους βρήκε όλους εκτός από τον </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(185, 211, 238);">Έρωτα</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Η</span> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);">Τρέλα</span><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δένδρο, κάτω από κάθε πέτρα, σε κάθε κορφή βουνού, μα τίποτα. Όταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα παρατήσει βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και άρχισε να τον κουνάει νευρικά ώσπου άκουσε ένα βογγητό πόνου.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Ήταν ο</span> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(185, 211, 238);">Έρωτας</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">που τα αγκάθια από τα τριαντάφυλλα του είχαν πλήγωσε τα μάτια.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Η</span> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);">Τρέλα</span><span style="color: rgb(255, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">δεν ήξερε πως να επανορθώσει, έκλαιγε, ζήταγε συγνώμη και στο τέλος υποσχέθηκε να γίνει ο οδηγός του </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(185, 211, 238);">Έρωτα</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(204, 204, 204);">Κι έτσι από τότε ο</span> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(185, 211, 238);">Έρωτας</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> <span style="color: rgb(204, 204, 204);">είναι πάντα τυφλός και η </span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);">Τρέλα</span><span style="color: rgb(204, 102, 204);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">πάντα τον συνοδεύει...</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-4958461271827150298?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-83612267692076125102007-08-13T00:30:00.000-07:002008-12-08T13:03:10.002-08:00Aυτό το e-mail μου το έστειλε η καλή μου φίλη Νίκη.<br /><div><div><div><div><br /><div>Για γέλια? Για κλάμματα? Ή απλώς σχέση Beauty and the beast? Γιατί αν τα παλλικάρια στις φωτογραφίες έχουν επίγνωση ότι οι κοπελιές τους είναι μαζί τους λόγω των "λεφτών" αισθημάτων τους, έχει καλώς. Αν όμως όχι? Τότε?<br /></div><br /><div>(Οι διάλογοι είναι φανταστικοί και εμπνευσμένοι απο εμένα.)</div></div><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098117185044004578" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 435px; HEIGHT: 288px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/RsAmkZ3cvuI/AAAAAAAAAGE/n4a-1JrYOYM/s400/MilionnaireI.jpg" border="0" /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/RsAmwp3cvvI/AAAAAAAAAGM/xT0gzKr2olM/s1600-h/MilionnaireII.jpg"></a></div><br /><div><br /></div><br /><div></div><br /><div><br /></div><br /><div></div><br /><div><br /></div><br /><div></div><br /><div><br /></div><br /><div></div><br /><div><br /></div><div></div><div></div><div><strong><span style="COLOR: rgb(0,204,204)"><br />Αυτός:</span></strong> "Είμαι πολύ ευτυχησμένος! Έχω στην κατοχή μου 5 ξενοδοχεία, 10 cabrio, 3 λιμουζίνες και μια πανέμορφη κοπέλα που με αγαπάει...Αχ, Βάσια αν σε χάσω, θα πέσω με τα μούτρα στο φαϊ και θα πεθάνω απο χοληστερίνη!"</div></div><div><span style="COLOR: rgb(255,204,153)"><strong>Αυτή:</strong> </span>"Ευτυχώς προνόησα και υπογράψαμε προγραμιαίο συμβόλαιο..."</div><div></div><div><br /></div><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/RsAnkp3cvxI/AAAAAAAAAGc/p9l_gf3DVjE/s1600-h/MilionnaireII.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098118288850599698" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 392px; HEIGHT: 434px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/RsAnkp3cvxI/AAAAAAAAAGc/p9l_gf3DVjE/s400/MilionnaireII.jpg" border="0" /></a><br /></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div><br /></div><div></div><div><strong><span style="COLOR: rgb(255,255,204)"></span></strong></div><div align="left"><strong><span style="COLOR: rgb(255,255,204)"></span></strong></div><div align="left"><strong><span style="COLOR: rgb(255,255,204)"><br /><span style="COLOR: rgb(255,204,153)">Αυτή:</span></span></strong> "Wow! Ο Ricky Martin είναι πιο κούκλος απο κοντά! Καλέ, αυτός εκεί δεν είναι ο Βrad Pitt? Κάτσε να φτιάξω το μαλλί μην με δει άσχημη!" </div><div></div><div><span style="COLOR: rgb(102,204,204)"><strong>Αυτός:</strong></span> (αγκομαχώντας) "Ρόουζ, περίμενεεεεεε!" </div><div><br /></div><div></div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/RsAn7Z3cvyI/AAAAAAAAAGk/3ZXcaNTTbcA/s1600-h/MilionnaireIII.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098118679692623650" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 383px; HEIGHT: 525px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/RsAn7Z3cvyI/AAAAAAAAAGk/3ZXcaNTTbcA/s400/MilionnaireIII.JPG" border="0" /></a><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div></div><div></div><div align="left"><strong><span style="COLOR: rgb(102,204,204)"></span></strong></div><div align="left"><strong><span style="COLOR: rgb(102,204,204)"></span></strong></div><div align="left"><strong><span style="COLOR: rgb(102,204,204)"><br /><br /></span></strong><div style="TEXT-ALIGN: left"><strong><span style="COLOR: rgb(102,204,204)"><br /><br /><br /><br /><br /><br />Aυτός:</span></strong> "Η μαμά δεν την θέλει γιατί πιστεύει ότι με παντρεύτηκε για τα λεφτά μου. Βλακείες! Με τέτοια μύτη τα λεφτά προσέξει?"</div></div><div></div><div><span style="COLOR: rgb(255,204,153)"><strong>Αυτή:</strong></span><span style="COLOR: rgb(255,204,153)"> </span>"Η παλιοβρώμα η μάνα του με κατάλαβε. Που θα μου πάει όμως, 60 χρονών παλιόγρια είναι, δεν θα πέσει τυχαία απο την σκάλα ένα πρωινό του Δεκέμβρη?" </div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-8361226769207612510?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-6773792344309614462007-08-07T13:41:00.000-07:002007-08-07T13:43:54.489-07:00Το προφυλακτικό δεν είναι μια σύγχρονη καινοτομία . Η ιστορία του προφυλακτικού μπορεί να εντοπισθεί αρκετές χιλιετίες πίσω, στους χρόνους της Αρχαίας Αιγύπτου, όταν χρησιμοποιήθηκε για προφύλαξη εναντίων νόσων και λοιμώξεων, ακριβώς όπως και σήμερα.<br /><br /><b>1220 B.C.</b><br />Η πρώτη χρήση προφυλακτικών εντοπίζεται πίσω στην αρχαία Αίγυπτο και από τότε το προφυλακτικό προστατεύει τον άνθρωπο από ασθένειες και μολύνσεις.<br /><br /><b>100-200 A.D.</b><br />Οι πιο παλιές ενδείξεις της χρήσης προφυλακτικών στην Ευρώπη είναι από εικόνες ζωγραφικής σπηλαίων στο Combarelles στη Γαλλία.<br /><br /><b>1500</b><br />Στα 1500 ο Gabrielle Fallopius προώθησε τη χρήση θηκών από λινάρι για προστασία από τη σύφιλη. Άλλα δημοφιλή υλικά κατά τη διάρκεια των ετών περιελάμβαναν την ταρταρούγα και το δέρμα, που προτιμώνται από τους αρχαίους Ιάπωνες, λαδόχαρτο, κύστες ψαριών και ζωικό έντερο.<br /><br /><b>1600</b><br />Υπάρχουν δύο πιθανά σενάρια για το πώς το προφυλακτικό πήρε το όνομά του. Μπορεί να προέρχεται από το Condus, το δοχείο στα λατινικά. Ή μπορεί να έχει πάρει το όνομά του από τον παθολόγο του Καρόλου ΙΙ της Αγγλίας, το Δρ Condom ή Quondam, ο οποίος έκανε για τον βασιλιά του, θήκες από ζωϊκό έντερο.<br /><br /><b>1700</b><br />Η σύνδεση με την Αγγλία μπορεί να εξηγήσει το όνομα που ο θρυλικός εραστής Casanova έδωσε στη θήκη του. Δεν ίππευε ποτέ χωρίς " anglaise redingote" (αγγλικό παλτό ιππασίας).<br /><br /><b>1843</b><br />Η επαναστατική διαδικασία βουλκανισμού του λάτεξ που εφευρέθηκε από την Goodyear και την Ηancock, κατέστησε δυνατή την μαζική παραγωγή περισσότερο αξιόπιστων και λιγότερο ακριβών προϊόντων συμπεριλαμβανομένων των προφυλακτικών. Ο βουλκανισμός είναι η μέθοδος ή η διαδικασία επεξεργασίας του ακατέργαστου λάτεξ με το θείο και η υποβολή του σε ισχυρή θερμότητα. Αυτή η διαδικασία μετατρέπει το λάτεξ σε ισχυρό ελαστικό υλικό.<br /><br /><b>1930</b><br />Η κατασκευή υγρού λάτεξ εκτοπίζει το λάστιχο κρέπ (crepe.) Ακόμα και σήμερα παραμένει η βάση για την κατασκευή του προφυλακτικού.<br /><br /><b>1990</b><br />Η νέα τεχνολογία έχει βελτιώσει σημαντικά το προφυλακτικό και έχει επιτρέψει την παραγωγή πολύ πιο εξελιγμένων μορφών του σε σχέση με αυτά που χρησιμοποιούσαν οι πρόγονοί μας. Η πιο πρόσφατη εξέλιξη είναι το DUREX AVANTI που γίνεται από ένα μοναδικό υλικό πολυουρεθάνης, το DURON, το οποίο είναι δύο φορές πιό ισχυρό από το λάτεξ, επιτρέποντας την δημιουργία μίας λεπτότερης, πιό ευαίσθητης μεμβράνης.<br /><br />Πηγή: <a href="http://www.durex.com/GR/condomHistory.asp?intHistoryStep=164&amp;intMenuOpen=2" target="_blank">Durex</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-677379234430961446?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-66457144028096969102007-08-01T11:26:00.000-07:002007-08-03T13:49:20.639-07:00<a href="http://guru.theotaku.com/view.php?action=retrieve&id=20"><img src="http://guru.theotaku.com/results/20_miyu.jpg" alt="Quiz Result Provided By: theOtaku.com." border="0" /></a><br /><span style=";font-family:verdana;font-size:78%;" ><a href="http://guru.theotaku.com/view.php?action=retrieve&amp;id=20">What Anime Vampire Are You?</a><br />Hosted by theOtaku.com: <a href="http://www.theotaku.com/"><strong>Anime</strong></a>. Done right.<br /></span><br /><br />H αλήθεια είναι ότι την συμπαθώ την Miyu απίστευτα! Κάποια στιγμή να θυμηθώ να αγοράσω τα επεισόδια που κυκλοφορούν με Αγγλική μετάφραση...Το αστείο είναι ότι στο πρώτο επεισόδιο της σειράς ο "Larva" αποκαλείται "Lava" και στο ντουμπλάρισμα και στην μετάφραση!<br /><br />* "Larva" σημαίνει προνύμφη.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-6645714402809696910?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-18156810159663840002007-07-26T10:09:00.000-07:002008-12-08T13:03:11.509-08:00<strong><span style="COLOR: rgb(255,204,255)"><span style="COLOR: rgb(204,51,204)">«Στα νησιά του Σολομώντα εκείνος που φεύγει απ’ τη ζωή, μπορεί να διαλέξει τι θα γίνει μετά το θάνατο. Επιλέγει συχνά μια πεταλούδα.»</span><br /><br /><br /></span></strong><strong><span style="COLOR: rgb(255,204,255)"></span></strong><strong></strong><br />Ο λόγος γίνεται για τον Έρωτα που δεν πιάνεται, ούτε αγγίζεται, ούτε παρουσιάζεται ξαφνικά μπροστά μας. Τον Έρωτα που δεν είναι ιδέα, ούτε συναίσθημα, ούτε γεννιέται στη φαντασία μας. Τον Έρωτα που είναι θεός υπαρκτός κι έχει τη δική του ιστορία.<br />Αυτός ο Έρωτας είναι μία δυναμη του κόσμου που στρέφεται εναντίον όλων, μία οντότητα διαρκώς ανικανοποίητη και ανήσυχη που όμως κάποτε ερωτεύθηκε μια κοπέλα…<br /><br />Στην πραγματικότητα κανένας δεν ξέρει τι ειπώθηκε μεταξύ των θεών και κανένας δεν θα το μάθει. Όμως η κοπέλα ήταν θνητή και κάποτε είπε την ιστορία της στις αδελφές τις, κι έτσι μάθαμε κι εμείς τι συνέβη.<br /><br />Η κοπέλα λεγόταν Ψυχή και ήταν η κόρη ενός ισχυρού βασιλιά που έζησε στην αρχαιότητα. Ήταν λοιπόν μία όμορφη βασιλοπούλα, τόσο όμορφη όμως, που η ομορφιά της δεν ήταν ανθρώπινη. Η εμφάνιση της και μόνο, την ανέβαζε πιο ψηλά απο την γήινη σφαίρα αλλά το χάρισμα της, δοσμένο από τους θεούς, την καταδίκαζε σε σκληρή μοναξιά. Όταν η Ψυχή μεγάλωσε κι έφτασε σε ηλικία γάμου, πολλοί μνηστήρες που ήξεραν τη φήμη της έρχονταν απ’όλα τα μέρη του κόσμου για να την θαυμάσουν, αλλά όταν έφταναν στο παλάτι και την αντίκριζαν με δέος, έφευγαν τρομαγμένοι και θλιμμένοι, γιατί κανένας τους δε θα τολμούσε ποτέ να την κάνει δική του..<br /><br />Έτσι λοιπόν τα χρόνια περνούσαν και η Ψυχή έβλεπε τις φίλες της και τις αδελφές της να παντρεύονται, να κάνουν παιδιά και να φεύγουν απο κοντά της, κι η ίδια έμενε πάντα μόνη στο παλάτι του πατέρα της.<br /><br />Ο βασιλιάς λοιπόν, που δεν άντεχε να βλέπει την κόρη του να ζει σε τόση μοναξιά, ταξίδεψε μια μέρα μέχρι το Δελφικό μαντείο του Απόλλωνα, κι αφού θυσίασε και αφιέρωσε στους θεούς όσα πρόσταζαν τα έθιμα της εποχής του, ζήτησε από τους θεούς να βρουν ένα ταίρι στην Ψυχή. Και οι θεοί λυπήθηκαν τον θνητό και αποφάσισαν να τον βοηθήσουν. Όμως η βοήθεια των θεών είναι πάντα δύσκολη κι αινιγματική.. Έτσι λοιπόν ανακοίνωσαν στο βασιλιά ότι θα δώσουν αυτοί σύζυγο στην πριγκίπισσα, αρκεί αυτός να την ντύσει νύφη και να την εκθέσει σε ένα βράχο. Εκεί, οι θεοί υποσχέθηκαν οτι θα στείλουν ένα τρομερό τέρας που θα πάρει την Ψυχή και θα την κάνει δική του.<br />Ο βασιλιάς γύρισε στο παλάτι έντρομος. Τί θα γινόταν η Ψυχή, η αγαπημένη του κόρη; Όμως ακόμα περισσότερο φοβόταν τους θεους.. Ο ίδιος έθεσε την θυγατέρα του στο έλεος των θεών και τώρα έπρεπε να υπακούσει στη θέληση τους. Έτσι ανακοίνωσε στο παλάτι το χρησμό.<br /><br />Την καθορισμένη μέρα,οι κοπέλες του παλατιού στόλισαν την Ψυχή με τα νυφικά της ενδύματα και μία νεκρώσιμη πομπή τη συνόδευσε στο βράχο. Ο οίκος θρηνούσε για τη δύστυχη πριγκίπισσα που δε θα ξανάβλεπε το παλάτι του πατέρα της. Εκεί, άφησαν την κοπέλα μόνη κι επέστρεψαν στο παλάτι.<br /><br /><br /><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Rq5Nzp3cvBI/AAAAAAAAAAk/KWcw2S2awKc/s1600-h/437517372_83474979e3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093093778409700370" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Rq5Nzp3cvBI/AAAAAAAAAAk/KWcw2S2awKc/s320/437517372_83474979e3.jpg" border="0" /></a>Όταν η Ψυχή έμεινε μόνη,ένας πολύ δυνατός άνεμος άρχισε να φυσά μέχρι που τη σήκωσε ψηλά και την μετέφερε πολύ-πολύ μακριά! Όταν άρχισε να πέφτει η νύχτα, ο άνεμος κατέβασε την τρομαγμένη κοπέλα και την άφησε σε μία ήρεμη καταπράσινη κοιλάδα όπου την αποκοίμησε με το τραγούδι του. Το πρωί η πριγκίπισσα ξύπνησε από όμορφα νυφιάτικα τραγούδια και είδε πως βρισκόταν στους όμορφους κήπους ενός ολόχρυσου παλατιού! Γύρω της βρίσκονταν νεαρές υπηρέτριες που την υποδέχονταν και τη φρόντιζαν με στοργή, γελούσαν και τραγουδούσαν ευτυχισμενές μαζί της.<br /><br />Η μέρα της πέρασε όμορφα και γρήγορα, χωρίς όμως η Ψυχή να γνωρίσει ή να μάθει οτιδήποτε για τον σύζυγο της. Όταν ήρθε το βράδυ η Ψυχή αποσύρθηκε στην κάμαρα της ευτυχισμένη για όλα τα καλά που της είχε δώσει η μέρα και με εμπιστοσύνη στους θεούς για την επιλογή τους. Κάποια στιγμή, ένας αέρας έπαιξε με τα παραπετάσματα του δωματίου και παρέσυρε τη φλόγα του λυχναριού, αφήνοντας το δωμάτιο στο σκοτάδι. Τότε παρουσιάστηκε στην Ψυχή ο σύντροφός της και σμίξανε χωρίς η Ψυχή να δεί τη μορφή του.<br /><br />Κάθε βράδυ από τότε, το ζευγάρι βρισκόταν με τον ίδιο τρόπο και περνούσαν τις νύχτες τους μαζί, ευτυχισμένοι κι αγαπημένοι. Και κάθε βράδυ η Ψυχή ρωτούσε με αγωνία να μάθει το όνομα του, μα κάθε φορά αυτός της το αρνιόταν. Της έλεγε πως θα ζήσουν μαζί ευτυχισμένοι, για πάντα, αρκεί να σεβαστούν το μοναδικό κανόνα που οι θεοί τους είχαν επιβάλλει: να μην της αποκαλύψει ποτέ ποιός είναι! Αν κάποτε η ψυχή έβλεπε τον άντρα της, η τιμωρία θα ήταν αιώνιος χωρισμός για το ζευγάρι!<br /><br />Έτσι η Ψυχή ζούσε ευτυχισμένη στο παλάτι της, περνώντας τις μέρες με τις υπηρέτριες της και τις νύχτες με τον καλό της. Ένιωθε τυχερή για την εύνοια που της είχαν δείξει οι θεοί και δεν της έλειπε τίποτα.. Εκτός ίσως από την οικογένεια της, που θα ανησυχούσε για την τύχη της και θα ήθελε να τους δει για να τους πει πόσο όμορφα ζει στο παλάτι του αντρός της. Ένα βράδυ μάλιστα του ζήτησε σαν χάρη να αφήσει τις αδελφές της να την επισκεφτούν, κι αυτός το επέτρεψε.<br /><br />Όταν ήρθαν στο χρυσό παλάτι οι αδελφές τις Ψυχής, είχαν την καλύτερη υποδοχή, το καλύτερο γεύμα και τα πιο όμορφα δωμάτια για να μείνουν! Εντυπωσιάστηκαν από τα πλούτη και την τύχη της αδελφής τους και ένιωσαν την ευτυχία της! Όμως οι ίδιες δεν ήταν το ίδιο ευτυχισμένες και φυσικά έψαξαν τρόπο να υποσκελίσουν την ευτυχία της Ψυχής…Όταν λοιπόν κατάλαβαν ότι η Ψυχή δεν έχει δει ποτέ τον άντρα της, αμέσως τη φόβισαν να μην έχει καμία εμπιστοσύνη, και της θύμισαν το χρησμό που έλεγε οτι άντρας της θα γινόταν ένα φοβερό τέρας. Για να είναι σίγουρη λοιπόν ότι δεν θα την κατασπαράξει αυτό το τέρας, έπρεπε να κρύψει στην κρεββατοκάμαρα ένα λυχνάρι, και όταν ο άντρας της θα πέσει σε βαθύ ύπνο να το ανάψει κρυφά και να δεί τη μορφή του.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Rq5PYp3cvCI/AAAAAAAAAAs/O1Y0L_FaL8g/s1600-h/Kiss.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093095513576487970" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Rq5PYp3cvCI/AAAAAAAAAAs/O1Y0L_FaL8g/s320/Kiss.jpg" border="0" /></a>Η καημένη η Ψυχή, που λάτρευε τον άντρα της και ήθελε απεγνωσμένα να δεί την όψη του, σκέφτηκε ότι δεν έχει να χάσει κάτι με τις συμβουλές των αδελφών της και ότι με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσει να δεί τον αγαπημένο της έστω κι αν θα πρέπει να το κρατήσει κρυφό από τον ίδιο.<br />Έτσι λοιπόν, το ίδιο βράδυ που έφυγαν οι αδελφές της, ρώτησε για άλλη μια φορά τον άντρα της να της πεί το όνομα του. Αυτός όμως της απάντησε πως, αν μάθει ποιός ειναι, μπορεί να τον φοβηθεί ή μπορεί και να τον λατρέψει σαν θεό, όμως αυτός ήθελε μόνο την αγάπη της και δεν επιθυμούσε να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο ζούσαν.<br /><br />Η περιέργεια όμως της Ψυχής, ήταν αδύνατον να μην ικανοποιηθεί τώρα πια.Έτσι, μόλις ο άντρας της αποκοιμήθηκε, έτρεξε να βρεί το κρυμμένο λυχνάρι και το άναψε με παιδικό ενθουσιασμό. Έκπληκτη είδε μπροστά της, ξαπλωμένο στο κρεββάτι και αποκοιμισμένο, έναν πανέμορφο έφηβο με κατάλευκα φτερά! Λουσμένο από την θεϊκη του αύρα, τον ίδιο το θεό Έρωτα, το ιερό τέρας που λάτρευαν και φοβόντουσαν συνάμα, θεοί και θνητοί! Ο Έρωτας ήταν αυτός που κοιμόταν δίπλα της, αυτός που της πρόσφερε τα πάντα και την έκανε ευτυχισμένη! Συγκινημένη, θέλησε να πλησιάσει λίγο πιο κοντά του, για να μπορέσει να δεί καλύτερα το λατρεμένο του πρόσωπο..Καθώς τον πλησίασε με πραγματικό εκστασιασμό, το τρεμάμενο χέρι της άφησε μία σταγόνα καυτό λάδι να ξεφύγει από το λυχνάρι και να πέσει πάνω στον κοιμισμένο Έρωτα…<br /><br />Ο Έρωτας ξύπνησε από τον ξαφνικό πόνο και είδε πάνω από το κεφάλι του την Ψυχή να στέκεται ακίνητη και να τον κοιτά με τρόμο και εκστασιασμό. Χωρίς να πεί λέξη, σηκώθηκε, πήγε προς το παράθυρο και πέταξε μακριά. Η Ψυχή τον ακολούθησε ως εκεί, μα η ίδια δεν είχε φτερά για να τον ακολουθήσει και έπεσε στο έδαφος.Ο Έρωτας στάθηκε για μια στιγμή και πέταξε πάνω από την Ψυχή και της είπε: «Δεν ξέρω γιατί οι θνητοί δεν δέχονται τη θεϊκη γαλήνη, ούτε αποδέχονται την ευτυχία που οι ίδιοι ζητούν. Μα τώρα, ανόητη Ψυχή, θα πρέπει να σε αφήσω». Και έφυγε από κοντά της…<br /><br />Η Ψυχή έκλαιγε και φώναζε το όνομα του για ώρες και μόλις σήκωσε το κεφάλι είδε οτι το χρυσό παλάτι είχε εξαφανιστεί και η ίδια βρισκόταν πολύ κοντά στο πατρικό της σπίτι. Αφού αναπαύθηκε εκεί για λίγες μέρες, αποφάσισε ότι πρέπει τώρα η ίδια να αναζητήσει τον χαμένο Έρωτα και να γυρίσει τις γνώμες των θεών υπέρ της, για να τη βοηθήσουν μία μέρα να ξαναγίνει ευτυχισμένη. Έτσι, έφυγε ξανά από το παλάτι του πατέρα της και στο ταξίδι της περνούσε από τα ιερά των διαφόρων θεών, όπου δούλευε σαν σκλάβα και εκλιπαρούσε για την εύνοια τους. Οι περισσότεροι θεοί την λυπόντουσαν στο τέλος και τη συγχωρούσαν, μα όλοι της έδιναν μία συμβουλή: «Εμείς δεν μπορούμε να σου δώσουμε πίσω όσα έχασες, αλλά θα πρέπει να εξευμενίσεις την οργή της Αφροδίτης, της μητέρας του Έρωτα, η οποία δε σε συγχωρεί για τα λάθη σου». Κι έτσι η Ψυχή κατέφυγε στο μεγάλο ναό της Αφροδίτης..<br /><br />Η Αφροδίτη δεν λυπήθηκε την Ψύχη, ούτε ένιωσε τον πόνο της, ούτε προσφέρθηκε να την βοηθήσει. Ούτε και την συγχώρησε για το κακό που έκανε στον γιο της με τόση αφέλεια. Αντίθετα, κράτησε την Ψύχη ως σκλάβα στον ναό και κάθε μέρα της ανέθετε πολλές και σκληρές δοκιμασίες μέχρις ότου η Ψυχή να αποδείξει ότι αξίζει τον Έρωτα. Πολλές φορές η Ψυχή νόμισε ότι δεν θα καταφέρει να ξεπεράσει τα εμπόδια και να ολοκληρώσει τις δουλειές που της ανέθετε η Αφροδίτη, όμως σε τέτοιες στιγμές, με τρόπο μαγικό, διαπίστωνε ότι λίγη από τη δύναμη του Έρωτα είχε μείνει επάνω της, σαν ευλογία, κι έτσι πάντα κατόρθωνε να φέρει σε πέρας το έργο της κάθε ημέρας..<br /><br />Όλες οι εποχές πέρασαν κι έκαναν κύκλο, κι όλες βρήκαν την Ψύχη να δουλεύει σαν σκλάβα στον ναό της Αφροδίτης. Και όταν η θεά πίστεψε πως είχε περάσει αρκετός χρόνος είπε στην Ψυχή: «Θα σου επιβάλλω μια τελευταία δοκιμασία, και αν καταφέρεις να την ξεπεράσεις θα σου επιτρέψω να βρεις ξανά τον γιο μου. Θέλω να κατέβεις στο βασίλειο του Άδη και να βρεις την Περσεφόνη, από την οποία θα ζητήσεις να μου στείλει σε αυτό εδώ το κουτάκι λίγη από την ομορφιά της. Αν γυρίσεις μέχρι το βράδυ με το κουτί γεμάτο, θα σε συγχωρήσω».<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Rq5P053cvDI/AAAAAAAAAA0/ZFsG31HNpyk/s1600-h/cupid+psyche.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093095998907792434" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/Rq5P053cvDI/AAAAAAAAAA0/ZFsG31HNpyk/s320/cupid+psyche.jpg" border="0" /></a>Η δύστυχη Ψυχή δεν ήξερε τι να κάνει. Είχε όλη την διάθεση να φτάσει ακόμα και στο βασίλειο του Άδη προκειμένου να ξαναβρεθεί κάποτε στο πλάι του Έρωτα, όμως δεν ήξερε το δρόμο, ούτε πώς θα μπορούσε να εκτελέσει μια τέτοια αποστολή τόσο γρήγορα. Έτσι αποφάσισε να ακολουθήσει το μόνο δρόμο που ήξερε για την χώρα των νεκρών, τον πιο σύντομο δρόμο… Ανέβηκε σε ένα ψηλό βράχο και ετοιμάστηκε να βουτήξει στο κενό.. Από μακριά όμως την είδε ο Ζέφυρος, ο άνεμος που κάποτε την είχε μεταφέρει στο χρυσό παλάτι, και την λυπήθηκε. Πήγε κοντά της, την αγκάλιασε και της σφύριξε στο αυτί: «Πού θέλεις να πας πριγκίπισσα με τόση απελπισία;» Και η Ψυχή του είπε την δοκιμασία της Αφροδίτης. Τότε ο Ζέφυρος, ο συμπονετικός, σήκωσε για άλλη μια φορά την Ψυχή και την μετέφερε στο βασίλειο του Άδη.<br /><br />H Ψυχή τρομαγμένη περπάτησε ανάμεσα στις σκιές των νεκρών αμίλητη, προχωρώντας πάντα μπροστά μέχρι που έφτασε στο πιο απομακρυσμένο σημείο. Εκεί, σκάλες λαξεμένες στο βράχο οδηγούσαν πολύ βαθειά σε μια σκοτεινή χαράδρα και η Ψυχή ακολούθησε αυτές τις σκάλες και βούτηξε στο σκοτάδι… Για πολύ ώρα κατέβαινε προς τα κάτω, ώσπου τα πόδια της πάτησαν σε σταθερό χλοερό έδαφος και η ομίχλη γύρω της εξαφανίστηκε. Το σκοτάδι έσπασε και ένα τρομακτικό απόκοσμο φώς της φανέρωσε μια μικρή θλιμμένη κοιλάδα και στο βάθος της το παλάτι του Άδη.<br /><br />Έξω από το παλάτι η Ψυχή γονάτισε και κάλεσε το όμορφο όνομα της Περσεφόνης. Η Περσεφόνη άκουσε το κάλεσμα της Ψυχής και βγήκε έξω από το παλάτι να την συναντήσει: «Δεν νομίζω πως σε ξέρω και ούτε κατοικείς εδώ. Μια μέρα θα έρθεις για να μείνεις μα τώρα τι είναι αυτό που ζητάς θνητή στην χώρα των ψυχών;» Η Ψυχή προσκύνησε την Περσεφόνη και δεν δίστασε να της ζητήσει να γεμίσει το κουτάκι της με λίγη από την ομορφιά της, για να το στείλει πίσω στην Αφροδίτη που το ζητούσε σαν δώρο από την Περσεφόνη, μα σαν φόρο από την Ψυχή. Η Περσεφώνη χωρίς δισταγμό πήρε το άδειο κουτί από τα χέρια της κοπέλας, και φύσηξε μέσα σε αυτό λίγη από την ομορφιά της, για να το στείλει στην Αφροδίτη. Μετά έκλεισε το κουτάκι, το έβαλε στα χέρια της Ψυχής και της είπε να γυρίσει γρήγορα στο ναό της Αφροδίτης, χωρίς να σταματήσει στο δρόμο και κυρίως, χωρίς να ανοίξει το κουτί γιατί δεν επιτρεπόταν μια θνητή να δει ή να αγγίξει την ομορφιά των θεών.<br /><br />Η Ψυχή ευχαρίστησε την Περσεφόνη, δέχτηκε το κουτί και πήρε κατευθείαν το δρόμο του γυρισμού. Για άλλη μια φορά διέσχισε αμίλητη την χώρα των νεκρών, χωρίς να μιλήσει στις σκιές των πεθαμένων που την κύκλωναν και της απεύθυναν θλιμμένα λόγια. Όταν βγήκε από το βασίλειο του Άδη και την χάιδεψε ξανά το ζεστό φως του ήλιου η καρδιά της γέμισε χαρά και ηρεμία. Τώρα πια τα δύσκολα πέρασαν και το μόνο που απέμεινε να γίνει ήταν να παραδώσει το κουτάκι στην Αφροδίτη και έτσι πολύ γρήγορα θα μπορούσε να βρεθεί πολύ κοντά στον Έρωτα!<br /><br />Όμως, η σκέψη του αγαπημένου της, ξύπνησε στην Ψυχή ματαιόδοξες σκέψεις…Ο αγαπημένος της ήταν θεός και ήταν αιώνια νέος και όμορφος. Αυτή όμως ήταν θνητή και η ομορφιά της εφήμερη. Σκέφτηκε λοιπόν, πώς δεν θα ήταν έγκλημα, ούτε και θα το μάθαινε κανείς, αν έπαιρνε λίγη μόνο από την ομορφιά των θεών που κρατούσε στα χέρια της εκείνη την στιγμή! Έτσι, άνοιξε λίγο το κουτάκι…<br /><br />Από το κουτάκι όμως ξεχύθηκε ο μαγικός Ύπνος και αμέσως μόλις ελευθερώθηκε, σκέπασε την Ψυχή και την βύθισε στον κόσμο των ονείρων! Και η Ψύχη που είχε υπομείνει τόσα μαρτύρια και είχε φτάσει πλέον τόσο κοντά στην ολοκλήρωση της αναζήτησης της, απέμεινε να κοιμάται αιώνια στην σκιά ενός δέντρου, πλάι στο δρόμο που οδηγούσε από τις σκιές του Άδη στην γη των ζωντανών και στο ναό της Αφροδίτης. Και λένε πως η Ψυχή έμεινε εκεί για χρόνια κοιμισμένη και ονειρευόταν τον Έρωτα…<br /><br />Κάποια μέρα ο Έρωτας πέρασε από εκείνο το απομακρυσμένο μέρος πετώντας και καθώς είδε την Ψυχή κοιμισμένη στο γρασίδι την λυπήθηκε κι ένιωσε την ανάγκη να την ξυπνήσει και να την κάνει ξανά δική του. Έτσι, κατέβηκε στο έδαφος, μάζεψε τον Ύπνο από πάνω της και τον φυλάκισε ξανά στο κουτί του. Τότε την πήρε στην αγκαλιά του και την ξύπνησε με ένα από τα βέλη του!<br /><br />Τώρα που ο Έρωτας και η Ψυχή ήταν πάλι μαζί δεν θα άντεχαν να ξαναβρεθούν ο ένας μακριά από τον άλλο. Η Αφροδίτη όμως δεν είχε εξευμενιστεί και δεν θα τους επέτρεπε να γίνουν ευτυχισμένοι. Για αυτό ο Έρωτας σήκωσε στα χέρια του την Ψυχή και την πήγε με τα φτερά του στον Όλυμπο, να πει τις δοκιμασίες της στον Δία, τον πατέρα των θεών και να του ζητήσουν την βοήθεια του…<br /><br />Λένε πως ο Δίας, ο άρχοντας των θεών, ο κυρίαρχος του κόσμου, είναι αυτός που συμπόνεσε περισσότερο από όλους τη θνητή Ψύχη.. Λένε πως αυτός της έδωσε την άδεια να σμίξει με τον Έρωτα.. Λένε πως εκείνη την ημέρα, στον Όλυμπο, έκανε την Ψυχή αθάνατη…<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i12.photobucket.com/albums/a233/vampirella_kk19/Le_ravissement_de_Psyche.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://i12.photobucket.com/albums/a233/vampirella_kk19/Le_ravissement_de_Psyche.jpg" border="0" /></a><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold; COLOR: rgb(204,51,204)">Πηγή κειμένου: <a href="http://www.xamenos.gr/index.php?option=com_content&task=view&amp;amp;amp;amp;id=20&Itemid=60">Xamenos.gr</a></span></p><p><strong><span style="color:#cc33cc;"><a href="http://www.sync.gr/claim/hJVQr3mOY7IS" rel="sync"></a></span></strong></p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-1815681015966384000?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-37918190027101121922007-07-26T09:08:00.000-07:002008-12-08T13:03:11.762-08:00Ανάλαφρη, δροσερή, κομψή, και εκλεπτυσμένη. Σαμπάνια. Αισθησιακή, ερωτική, προκλητική. Συνοδεύει τις πιο επίσημες στιγμές στη ζωή μας και η παρουσία της δίνει το σύνθημα ν' ανάψει το κέφι. Είναι γεγονός, κανένα άλλο κρασί δεν έχει ταυτιστεί με την ευτυχία.<br /><br />Ποια είναι. Σαμπάνια είναι μία και μοναδική. Είναι μόνον εκείνη που προέρχεται από την επαρχία Καμπανία της Γαλλίας. Είναι κρασί που επέβαλε με αγώνες το όνομά του. Αγώνες που διήρκεσαν από το 1905 μέχρι το 1925. Υπακούει σε αυστηρούς κανόνες, προδιαγραφές και συνεχείς ελέγχους. Στην ετικέτα της κυριαρχεί το όνομα " CHAMPAGNE " και ακολουθεί ο οίκος παραγωγής.<br /><br /><p align="left">Η τέχνη της παραγωγής της σαμπάνιας τοποθετείτε χρονικά στο τέλος του 17ου αιώνα και αποδίδεται στον Ντομ Πιέρ Περινιόν (Dom Pierre Perignon), έναν Βενεδικτίνο μοναχό ο οποίος ανακάλυψε τυχαία την μέθοδο παραγωγής ενός νέου τύπου κρασιού με φυσαλίδες. </p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091553083446311938" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/RqjUjZ3cvAI/AAAAAAAAAAc/GSfv3nCX3uM/s320/press.jpg" border="0" />Η σαμπάνια λοιπόν παράγεται από τότε μέχρι σήμερα με έναν μόνο τρόπο. Από τη βόρεια περιοχή του Παρισιού και τα καλύτερα αμπέλια της Καμπανίας συλλέγονται οι υγιείς καρποί. Κατά τη συγκομιδή των σταφυλιών, απαιτείται εξαιρετική φροντίδα (απαγορεύεται η χρήση μηχανημάτων) όπως και κατά την μεταφορά τους, αφού ο φλοιός των κόκκινων σταφυλιών δεν πρέπει να λεκιάσει τον άχρωμο χυμό. Η ευαισθησία αυτή λοιπόν απαιτεί να μεταφέρεται η σοδειά απευθείας στο πατητήρι. Ο μούστος που θα παραχθεί, στη συνέχεια θα υποστεί ζύμωση μέσα σε ανοξείδωτες δεξαμενές, και όχι σε βαρέλια όπως νομίζουν οι περισσότεροι, ώστε τα σάκχαρα να μετατραπούν σε αλκοόλ. Το κρασί που θα ληφθεί και δεν είναι φυσικά ακόμη αφρώδης οίνος, θα συνθέσει την "cuvee" που είναι το αποτέλεσμα της συγκέντρωσης "ήρεμων" (χωρίς διοξείδιο) κρασιών που βγαίνουν από αμπέλια και από διαφορετικής συγκομιδής (χρονικά) σοδειά. Γι' αυτό και η σαμπάνια συνήθως δεν χρονολογείται. Στη συνέχεια το κρασί μεταφέρεται σε φιάλες, όπου εκεί προσθέτονται ζάχαρη και ζύμες.<br /><br />Οι φιάλες τοποθετούνται σφραγισμένες σε ειδικές θέσεις με το λαιμό προς τα κάτω για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα. Κατά την δεύτερη αυτή ζύμωση και την μετατροπή των σακχάρων, μέσω της μαγιάς, σε αλκοόλ παράγεται διοξείδιο του άνθρακα το οποίο παγιδεύεται μέσα στο μπουκάλι. Στην πορεία αφού οι ζύμες υποστούν την απαραίτητη διάσπαση με σκοπό την "διαρροή" αρωματικών ουσιών στην σαμπάνια θα πρέπει να αφαιρεθούν. Γι' αυτό παγώνετε ο λαιμός του μπουκαλιού, οι ζύμες μετατρέπονται σε ένα μικρό παγάκι και αφού δημιουργηθεί υποπίεση πετάγονται προς τα έξω. Αμέσως, σε μικρό χρονικό διάστημα, συμπληρώνεται η στάθμη με ζάχαρη -ανάλογα με το είδος της σαμπάνιας-και συντηρητικό και ταπώνεται με τον κλασικό φελλό μανιτάρι αλλά και το μεταλλικό στεφανάκι που συγκρατεί το φελλό. Η σαμπάνια δεν είναι απαραίτητο να παλαιωθεί αργότερα γιατί ήδη παραδίδεται σε στάδιο πλήρους ωριμότητας. Ο χρόνος παλαίωσης όμως σίγουρα είναι ένας παράγοντας που καθορίζει την τιμή της σαμπάνιας και εξαρτάται άμεσα από τον τύπο και το άρωμα της.<br /><br />Τα σταφύλια που χρησιμοποιούνται για τη σαμπάνια είναι τριών ειδών ποικιλίες Pinot: δύο κόκκινες (Pinot Noir, Pinot Meunier) και μια λευκή (Pinot Chardonnay). Η σαμπάνια που προέρχεται μόνο από λευκά σταφύλια λέγεται blanc des blancs, η δε ροζέ σαμπάνια είναι το μοναδικό κρασί στον κόσμο που επιτρέπεται νομοθετικά να παραχθεί με ανάμειξη λευκού και κόκκινου κρασιού. Οποιοδήποτε άλλο ροζέ "ήσυχο" κρασί απαγορεύεται από το νόμο να παραχθεί από την ανάμειξη δυο κρασιών.<br /><br />H "λευκή των λευκών" σαμπάνια θεωρείται το ιδανικότερο απεριτίφ, ενώ για την συνέχεια προτείνεται σολομός, χαβιάρι και φουά γκρα. Για να συνδυάσετε κάποιο γεύμα επιλέξτε ένα ροζέ ή μια σαμπάνια που μοιάζει με κρασί.<br /><p><a href="http://194.30.231.7/kathnews/photos/A/A_coctoo_2262.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 158px; CURSOR: hand; HEIGHT: 207px; TEXT-ALIGN: center" height="369" alt="" src="http://194.30.231.7/kathnews/photos/A/A_coctoo_2262.jpg" border="0" /></a> Γι' αυτό θυμώνει πολύ με τις κάθε μορφής απομιμήσεις και με όλους εκείνους που θέλουν να εκμεταλλευτούν το όνομά της.. Κάθε άλλο κρασί με φυσαλίδες είναι μια απλή απομίμηση και διαφέρει τόσο πολύ από μία σαμπάνια, όσο η υψηλή ραπτική από τα έτοιμα ρούχα. Μην κάνετε, λοιπόν, ποτέ το λάθος να μιλήσετε για ελληνικές ή ιταλικές σαμπάνιες, γιατί απλώς δεν υπάρχουν, είναι μόνο αφρώδη κρασιά.<br /><br /><strong><span style="color:#33ff33;">Θερμοκρασία</span> </strong><br /><br />Πίνεται παγωμένη στους 6-8ο C γενικά, όμως προσοχή, οι "vintage", οι "prestige cuvee" και οι "rose" είναι προτιμότερο να πίνονται στους 10οC για να αναδεικνύεται περισσότερο ο σύνθετος-αρωματικός χαρακτήρας τους. Ο ιδανικός τρόπος να την κρυώσετε είναι να την τοποθετήσετε σε σαμπανιέρα με πάγο. Αν δεν διαθέτετε, τότε βάλτε την στο ψυγείο, μόλις λίγες ώρες πριν. Αλλά προσοχή, μην την ξεχάσετε σ' αυτό, γιατί θα σας ξεχάσει κι εκείνη - η μακρά παραμονή της στο ψυγείο αλλοιώνει τη γεύση της. Για κατάψυξη δεν το συζητάμε..<br /><br /><span style="color:#33ff33;"><strong>Τύποι Σαμπάνιας </strong><br /></span><br />Ανάλογα με την περιεκτικότητα της σε ζάχαρα η σαμπάνια χωρίζεται στις εξής κατηγορίες:<br /><br />Extra Brut από 0-6 γρμ. ζάχαρα στο ένα λίτρο.<br /><br />Brut με λιγότερο απο 15 γρμ.<br /><br />Extra Dry από 12-20 γρμ.<br /><br />Sec απο 17-35 γρμ.<br /><br />Demi Sec από 33-50 γρμ.<br /><br />Doux πάνω απο 50 γρμ<br /></p><br /><p><br /><strong><span style="color:#33ff33;">Η ποιότητα</span> </strong></p><p>Η ποιότητα της σαμπάνιας καθορίζεται κυρίως από την οξύτητα που παρουσιάζει στο στόμα.<br />Μια σημαντική όμως ένδειξη ποιότητας έχουμε κυρίως όταν τη σερβίρουμε στο ποτήρι. Τότε θα πρέπει να προσέχουμε τις φυσαλίδες που εκλύονται αφού θα πρέπει να είναι μικρές και η έκλυση τους να είναι αργή σχηματίζοντας κορδόνια. Δηλαδή η μια φυσαλίδα να είναι πάνω από την άλλη φανερώνοντας έτσι ότι έχει γίνει αργή ζύμωση και σωστή ωρίμανση μέσα στο μπουκάλι. Το ψηλό ποτήρι της σαμπάνιας τύπου flute, βοηθά αυτή τη συγκράτηση των αρωμάτων ώστε να μπορούν να αναδειχτούν αργότερα αλλά και την σωστή έκλυση των φυσαλίδων.<br /><br />Η θερμοκρασία κατανάλωσης θα πρέπει να κυμαίνεται από 8-10 βαθμούς με στόχο να αναδειχτούν σωστά τα αρώματά της. Στην αντίθετη περίπτωση τα αρώματα που εκλύονται είναι βαριά. Η χαμηλή θερμοκρασία όμως επηρεάζει θετικά τις φυσαλίδες και την οξύτητα και δίνει μια αίσθηση δροσιάς.<br /><br /><strong><span style="color:#33ff33;">Άνοιγμα φιάλης</span> </strong><br /><br />Θόρυβος και αφρός στον αέρα; Αυτά αφήστε τα μόνον σε εκείνους που επιζητούν τη προσοχή των άλλων. Εσείς κινηθείτε αθόρυβα. Τόσο αθόρυβα, ώστε, όπως έλεγαν οι Γάλλοι της εποχής, να ακουστεί μόνον ο αναστεναγμός της "άτακτης" δούκισσας. Για να την ανοίξετε κρατήστε τη φιάλη με το ένα χέρι. Με το άλλο αφαιρέστε το συρμάτινο κολιέ της. Μετά περιστρέψτε τη φιάλη ενώ κρατάτε σταθερά το φελλό, που θα αρχίσει να απελευθερώνεται σιγά-σιγά με ένα μουρμουρητό, χωρίς να χάσετε σταγόνα από το πολύτιμο υγρό. Αν, παρά ταύτα, επιμένετε να εντυπωσιάσετε, βγάλτε το ειδικό ξίφος της, κατάλοιπο των αξιωματικών του Ναπολέοντα, απομακρύνετε τους γύρω σας για καλό και για κακό και με αστραπιαία κίνηση πάρτε το λαιμό της φιάλης. </p><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091544764094659570" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 282px; CURSOR: hand; HEIGHT: 253px; TEXT-ALIGN: center" height="210" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_fzszcBi_bVk/RqjM_J3cu_I/AAAAAAAAAAU/di3ZVgZe19c/s320/cham.jpg" width="242" border="0" /><br /><strong><span style="font-family:verdana;color:#33ff33;">Πηγή: Διάφορες</span></strong></p><p><strong><span style="font-family:Verdana;color:#33ff33;">Φωτογραφίες: <a href="http://www.frenchflavour.co.uk/">Frenchflavour</a>, <a href="http://www.kathimerini.gr/">Kathimerini</a>, <a href="http://www.kennislink.nl/">Kennislink</a></span></strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-3791819002710112192?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3581668860610559776.post-19924800449992499902007-07-08T06:51:00.000-07:002007-07-08T07:16:56.427-07:00Το πρώτο πράγμα που κάνω όταν ανοίξω τον υπολογιστή μου είναι να τσεκάρω τα e-mails μου και να απαντήσω σε αυτά, να προωθήσω μερικά και να διαγράψω ηλίθια spam. Σήμερα μου ήρθε ένα e-mail κατά λάθος, απο κάποιον άνθρωπο που δεν με γνώριζε. Ήταν ένα πολύ όμορφο κείμενο με αρκετό νόημα και του απάντησα ότι τον ευχαριστώ για αυτό, ακόμα και αν ήταν λάθος! Δεν μου έχει απαντήσει ακόμα, ίσως επειδή δεν το είδε, ίσως επειδή ντρέπεται, ίσως που δεν έχουν σημασία. Εγώ πάντως τον ευχαρίστησα.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Σας το παραθέτω:</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">"Μια μέρα εκεί που ο Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη, συνάντησε </span><span style="font-style: italic;">κάποιον γνωστό του ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει </span><span style="font-style: italic;">κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον από τους μαθητές του. </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να του </span><span style="font-style: italic;">κάνει το τεστ της «τριπλής διύλισης». </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">-«Tριπλή διύλιση» ρώτησε με απορία. </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">-Ναι, πριν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή μου θα ήθελα να </span><span style="font-style: italic;">κάτσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις. Το πρώτο φίλτρο </span><span style="font-style: italic;">είναι αυτό της αλήθειας. Είσαι λοιπόν εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια? </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">-Ε... όχι ακριβώς, απλά το άκουσα όμως και... </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">-Μάλιστα. Aρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι </span><span style="font-style: italic;">αλήθεια ή ψέματα. Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο αυτό της καλοσύνης. </span><br /><span style="font-style: italic;">Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό? </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">-Καλό? Όχι το αντίθετο μάλλον... </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Aρα, συνέχισε ο Σωκράτης </span><br /><span style="font-style: italic;">-θέλεις να πεις κάτι κακό για τον μαθητή </span><span style="font-style: italic;">μου αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια. </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Ο τύπος έσκυψε το κεφάλι από ντροπή και αμηχανία </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Παρόλα αυτά συνέχισε ο Σωκράτης </span><br /><span style="font-style: italic;">-Mπορεί ακόμα να περάσεις το τεστ </span><span style="font-style: italic;">γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο. Το φίλτρο της χρησιμότητας. Είναι αυτό που </span><span style="font-style: italic;">θέλεις να μου πεις για τον μαθητή μου κάτι που μπορεί να μου φανεί </span><span style="font-style: italic;">χρήσιμο σε κάτι? </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">-Όχι δεν νομίζω... </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">-Aρα λοιπόν αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε </span><span style="font-style: italic;">καλό ούτε χρήσιμο, γιατί θα πρέπει να το ακούσω? </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Ο τύπος έφυγε ντροπιασμένος και έχοντας πάρει ένα καλό μάθημα. </span><br /><span style="font-style: italic;">.... </span><br /><span style="font-style: italic;">Το παραπάνω περιστατικό δείχνει γιατί ο Σωκράτης ήταν τόσο σπουδαίος φιλόσοφος και έχαιρε τόσο μεγάλης εκτίμησης. </span><br /><span style="font-style: italic;">Το παραπάνω περιστατικό εξηγεί επίσης το λόγο που ο Σωκράτης δεν έμαθε ποτέ</span><span style="font-style: italic;"> ότι ο Πλάτωνας του πήδαγε τη γυναίκα!"<br /><br /><span style="font-style: italic;"></span></span>Απο τους σωτήρες, να δούμε ποιος θα μας σώσει...Εσείς τι λέτε?<span style="font-style: italic;"><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581668860610559776-1992480044999249990?l=chaorama.blogspot.com' alt='' /></div>Lampirellahttp://www.blogger.com/profile/01809336317375093653noreply@blogger.com2