Κυριακή, 6 Φεβρουαρίου 2011

Το φεγγάρι δεν κλέβεται

Ένας δάσκαλος Ζεν ζούσε μια απλή ζωή σε μια καλύβα, στους πρόποδες ενός βουνού. Ένα βράδυ, καθώς ήταν έξω από την καλύβα, ένας κλέφτης μπήκε μέσα αλλά είδε ότι δεν υπήρχε τίποτα εκεί για να κλέψει. Εκείνη τη στιγμή γύρισε ο δάσκαλος και τον είδε.
«Ήρθες από μακριά για να με επισκεφτείς» του είπε «και δεν είναι σωστό να φύγεις με άδεια χέρια. Σε παρακαλώ, πάρε τα ρούχα μου ως δώρο».
Ο κλέφτης ξαφνιάστηκε, αλλά άρπαξε τα ρούχα και άρχισε να τρέχει.
Ο δάσκαλος απέμεινες γυμνός, να κοιτά το φεγγάρι. «Τον φουκαρά» σκέφτηκε «μακάρι να μπορούσα να του δώσω αυτό το πανέμορφο φεγγάρι».





Μια απο τις αγαπημένες μου παραβολές. Μπορεί κάποιος να την αισθανθεί απο την πλευρά του κλέφτη, απο την πλευρά του δασκάλου αλλά ακόμα και απο την πλευρά του φεγγαριού. Όλα είναι θέμα όρασης και αντίληψης του κάθε ανθρώπου. 

1 σχόλιο:

KitsosMitsos είπε...

Είναι για όλους και για καθέναν χωριστά.