Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

Στα Άδυτα του Βασιλείου

Μόλις τελείωσα το βιβλίο αυτοβιογραφία της Κάρμεν Μπιν Λάντεν, της νύφης του Οσάμα Μπιν Λάντεν απο τις εκδόσεις Μίνωας.

Ο τρόπος γραφής της συγγραφέως είναι προσιτός αλλά τα όσα (περι)γράφει είναι πικρά και για τους περισσότερους Δυτικούς ακατανόητα. Το βιβλίο μιλάει για την αληθινή και την ψεύτικη ελευθερία, για την αξία της γυναίκας ως αντικείμενο μέσα στο σπίτι και βέβαια τον ρόλο της ως μάνα ενός γιού.

Η συγγραφέας έζησε πολλά χρόνια εκεί και καθώς μεγάλωναν οι κόρες της, οι ανυσηχίες της για αυτές αυξανόταν συνέχεια. Στον άντρα της φαινόταν λογικό να κάνουν κλειτοριδεκτομή στα κορίτσια, ένα τόσο δα κοψιματάκι ήταν άλλωστε κατά τα λεγόμενα του, ενώ στην ίδια προκαλούσε πόνο η ιδέα και μόνο. Τα κορίτσια στο σχολείο μάθαιναν να μισούν τους Εβραίους και να θεωρούν τον χορό αμαρτία. Όποιος είναι αλλόθρησκος θα καεί στην κόλαση, ενώ οι άχρωμες, άφωνες, αόρατες γυναίκες τους, ζουν στην ίδια την κόλαση.

Διαφορετικοί κόσμοι, διαφορετικές αντιλήψεις αλλά όπου τους συμφέρει. Όταν πήγαν στην Αμερική τα αδέρφια του άντρα της Κάρμεν, ντυνόντουσαν μοντέρνα, είχαν χαλαρώσει και ο ένας απο αυτούς ήταν μεγάλος παίχτης με τις γυναίκες. Έμοιαζαν με Αφρο-Αμερικανούς.

Μια χώρα που ενώ είναι πλούσια οικονομικά, ζει στον χειρότερο Μεσσαίωνα. Οι πλούσιοι είχαν δικαίωμα να κάνουν ομοφυλοφιλικά πάρτι, σε στυλ ο κόσμος το 'χει τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι, αλλά τους φτωχούς τους μαστιγώνουν/ σκοτώνουν επειδή έχουν προτίμηση στο ίδιο φύλο.

Η ελευθερία είναι κάτι αυτονόητο και δεν μου έκανε εντύπωση που σε αυτά τα μέρη δεν υπάρχει. Ούτε με ενόχλησε ο θρησκευτικός φανατισμός, αυτό γίνεται παντού. Δεν ξέρω τι με λύπησε αλλά μου άφησε μια πικρία αυτό το βιβλίο.

1 σχόλιο:

KitsosMitsos είπε...

Για να κατανοήσουμε καλύτερα την αλήθεια χρειάζεται σίγουρα και η άλλη πλευρά...
Καλημέρα