Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2009

To θέλω πρόστυχο αλλά κυρίως βρώμικο.

Δεν ξέμεινα απο ιδέες, αλλά το παρακάτω κείμενο που ανακάλυψα στο blog ενός φίλου, μου άρεσε πολύ. Μου θύμισε κάτι ξεχασμένο, κάτι παρακμιακό, κάτι ξένο και γνωστό. Ξέρεις, που μετά ξεσπάς σε κλάμματα και γέλια. Ξέρεις, εκείνη την στιγμή που νιώθεις το σφίξιμο στην καρδιά καθώς πέφτεις. Ξέρεις...


Σε θέλω Δαίμονα, βαρέθηκα τα αγγελάκια..

Σε θέλω στο υπόγειο, όσο πιο κάτω πάει..

Σε θέλω στο σκοτάδι, να είσαι σκιά..

Σε θέλω πόρνη, χωρίς αναστολές..

Σε θέλω γυμνή, και πάντα καυλωμένη..

Σε θέλω “χυμένη” στο ψέμα, γάμα την αλήθεια..

Σε θέλω τώρα, χωρίς προφυλακτικό..

….

Κι αν έχω περίεργα γούστα μην κολλάς

έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχω..

http://thesikaleon.com/2009/10/blog-post_10.html

1 σχόλιο:

KitsosMitsos είπε...

Το τέλος τα ξεδιάλυνε όλα :-)